Εισάγοντας χοροθεατρικές πρακτικές στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως μέσο καλλιέργειας της δημιουργικής έκφρασης και συνεργατικότητας των παιδιών: Μια έρευνα δράσης σε δημοτικό σχολείο της Πάτρας

Abstract

Το χοροθέατρο αποτελεί ένα ιδιαίτερο πεδίο στον σύγχρονο χορό. Χωρίς να αντιπροσωπεύεται από μια συγκεκριμένη τεχνική ή να εμφανίζει ένα διακριτό, κοινό σε όλες του τις εκφάνσεις ύφος, (ειδικά μετά το παράδειγμα της Pina Bausch), έχει ιδιαίτερη απήχηση στο ευρύ κοινό. Αντίθετα με άλλα είδη χορού, που στοχεύουν στην ομοιομορφία και τεχνική αρτιότητα των χορευτών/χορευτριών, το χοροθέατρο αγκαλιάζει την υποκειμενικότητα του κάθε χορευτή/τριας και αντιμετωπίζει τα λάθη ως εναλλακτικό τρόπο μάθησης. Κατ’ αυτό τον τρόπο μπορεί ως εκπαιδευτικό μέσο, να αποτελέσει πεδίο επεξεργασίας και διάχυσης ηθικών, ιδεολογικών, παιδαγωγικών αξιών, θετικών στάσεων και τόπο σύνδεσης γλωσσικών και πολιτισμικών διαφορών. Στην παρούσα εργασία ερευνάται αν η εισαγωγή χοροθεατρικών πρακτικών επιδρά θετικά στην καλλιέργεια της δημιουργικής έκφρασης και συνεργατικότητας των μαθητών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Η συγκεκριμένη μελέτη πραγματοποιείται μέσω πειραματικής έρευνας με εφαρμογή μικτών μεθόδων και οιονεί πειραματικού σχεδίου με έλεγχο πριν και μετά τις παρεμβάσεις σε πειραματική και ομάδα ελέγχου. Συγκεκριμένα πραγματοποιούνται 12 πειραματικές παρεμβάσεις σε 23 μαθητές δημοτικού σχολείου της Αχαΐας. Οι αναλύσεις των ποσοτικών δεδομένων πραγματοποιούνται με το λογισμικό πακέτο SPSS 25 και επίπεδο σημαντικότητας α=0,05. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν πως, με την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων, οι μαθητές της πειραματικής ομάδας παρουσιάζουν βελτιωμένη εικόνα ως προς την αυτοεκτίμησή τους, τη σχέση με το σώμα τους και τη στάση τους ως προς τη δημιουργική έκφραση, ενώ ανέπτυξαν θετικές διαμαθητικές σχέσεις.