Η δραματκή τέχνη ως μέσο διαχείρησης των μορφών απώλειας στην παιδική ηλικία: Μια έρευνα δράσης στο 5ο δημοτικό σχολείο Ναυπλίου.

Abstract

Η παρούσα ερευνητική εργασία παρουσιάζει τη διαδικασία της έρευνας δράσης, που πραγματοποιήθηκε σε μαθητές της Δ΄ Τάξης του 5ου Δημοτικού Σχολείου Ναυπλίου. Σκοπός της έρευνας είναι να εξετάσει, εάν η Δραματική Τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο διαχείρισης των μορφών απώλειας στην παιδική ηλικία. Ειδικότερα, επιδιώκει να προσδιορίσει κατά πόσο οι θεατρικές τεχνικές της Δραματικής Τέχνης μπορούν να επηρεάσουν θετικά τις στάσεις και αντιλήψεις των παιδιών γύρω από «μικρές» απώλειες της καθημερινότητας και να συμβάλλουν αποτελεσματικά σε βιώματα μεγαλύτερων απωλειών στη ζωή τους. Απώτερος στόχος της συγκεκριμένης ερευνητικής προσέγγισης είναι η προετοιμασία και ψυχική ενδυνάμωση των παιδιών απέναντι σε δύσκολες καταστάσεις, που αφορούν σε γεγονότα απώλειας, τα οποία τα παιδιά αναπόφευκτα συναντούν στη ζωή τους. Στο πρώτο κεφάλαιο της παρούσας εργασίας γίνεται λόγος για τη Δραματική Τέχνη -την ανεξάρτητη μεταβλητή της έρευνας- με επιμέρους εστίαση στη συνοπτική επισκόπηση της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση (ΔΤΕ) και τη συμβολή της Δραματικής Τέχνης στην παιδική ηλικία, ενώ γίνεται ακόμη αναφορά βιβλιογραφικών στοιχείων για τις μορφές απώλειας -την εξαρτημένη μεταβλητή της έρευνας-, όπου ειδικότερα προσεγγίζεται η απώλεια ως ψυχολογικός όρος και παρουσιάζονται οι δέκα παράγοντες της προκειμένης ερευνητικής εργασίας, δηλαδή δέκα από τις μορφές απώλειας, που είναι δυνατό να συναντηθούν στην παιδική ηλικία. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται παρουσίαση της διαδικασίας της ερευνητικής μεθοδολογίας, όπου αναφέρονται τα ερευνητικά ερωτήματα και οι ερευνητικές υποθέσεις, ο σκοπός και το είδος της έρευνας, τα μέσα συλλογής δεδομένων και ο ερευνητικός πληθυσμός, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση της παρούσας έρευνας. Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύονται τόσο τα ποσοτικά (έλεγχος αξιοπιστίας, ερευνητικός πληθυσμός, έλεγχος κανονικής κατανομής, συσχετίσεις μεταβλητών, μέσοι όροι μεταβλητών και έλεγχος διαφορών), όσο και τα ποιοτικά (απομαγνητοφώνηση-ημερολόγιο ερευνήτριας) αποτελέσματα της έρευνας. Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται παρουσίαση, ανάλυση και συζήτηση των ερευνητικών ευρημάτων, όπου εξετάζεται, εάν υπάρχει θετική συσχέτιση ανάμεσα στη χρήση θεατρικών τεχνικών της Δραματικής Τέχνης και στη διαχείριση των μορφών απώλειας από τους μαθητές του δείγματος. Όσον αφορά στα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας επισημαίνεται, ότι αυτά δεν είναι δυνατόν να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του ευρύτερου πληθυσμού, καθώς ο τύπος του δείγματος, που επιλέχθηκε στη συγκεκριμένη έρευνα, είναι σκοπιμότητας και επομένως το ίδιο το δείγμα χαρακτηρίζεται επιλεκτικό, άρα ακατάλληλο για την εξαγωγή γενικών συμπερασμάτων.