Διερεύνηση διακρίσεων σε βάρος εργαζομένων ΛΟΑΤ & στρατηγικές διαχείρισης

Abstract

Η ένταξη του σεξουαλικού προσανατολισμού στη νομοθεσία για την ίση μεταχείριση γίνεται το 2005, ενώ η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου ψηφίζεται μόλις το 2017. Το 2020 δημοσιεύεται η Εθνική Στρατηγική για την Ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ 2020-2025, με στόχο την προώθηση της ισότητας και την επίλυση χρόνιων θεμάτων σε πεδία, όπως η εργασία, η υγεία, η οικογένεια. Παρά τις θετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες, καταγράφονται και σήμερα περιστατικά ρατσιστικής βίας σε βάρος ΛΟΑΤΚΙ, όπως και διακρίσεις σύμφωνα με την έρευνα Rainbow Europe της ILGA (2021) που κατατάσσει τη χώρα μας στη 17η θέση στην Ευρώπη των 49 για το 2021. Στην παρούσα έρευνα διενεργήθηκαν 12 εις βάθος συνεντεύξεις με εργαζόμενους ΛΟΑΤ, διαφορετικών ηλικιών, κλάδων απασχόλησης, θέσεων στην ιεραρχία και 4 εις βάθος συνεντεύξεις με στελέχη τμημάτων Ανθρώπινου Δυναμικού. Στόχος ήταν να διερευνηθούν οι εμπειρίες διάκρισης των εργαζομένων ΛΟΑΤ, οι μορφές των διακρίσεων αυτών, οι στρατηγικές αντιμετώπισης και οι προκλήσεις. Η αρχική ερευνητική υπόθεση ότι οι ΛΟΑΤ εργαζόμενοι σήμερα αντιμετωπίζουν διακρίσεις στον εργασιακό χώρο, επιβεβαιώθηκε. Στην περίπτωση της τρανς συμμετέχουσας, η ίδια η πρόσβαση στην εργασία αποτελεί τεράστια πρόκληση. Στην περίπτωση των ΛΟΑ, οι διακρίσεις τείνουν να γίνονται πιο δυσδιάκριτες, δύσκολο να αναδειχθούν ή να καταγγελθούν. Την ίδια στιγμή, τα άτομα ΛΟΑΤ που επιλέγουν να μην επικοινωνήσουν το σεξουαλικό τους προσανατολισμό στην εργασία, βιώνουν αρνητικά συναισθήματα. Η έρευνα αναδεικνύει τη σημασία και αναγκαιότητα των εταιρικών πολιτικών για τη συμπερίληψη, καθώς δημιουργούν ένα πλαίσιο ασφάλειας για τους ΛΟΑΤ εργαζόμενους, τους επιτρέπουν να οραματίζονται την εξέλιξή τους στον οργανισμό και ενδυναμώνουν τη δέσμευση με την εταιρεία. Ωστόσο, εξίσου αναγκαία και ιδιαίτερα αποτελεσματική είναι και η ύπαρξη ενός έμπρακτα υποστηρικτικού περιβάλλοντος, όπου οι συνάδελφοι και οι manager λειτουργούν ως σύμμαχοι για τον ΛΟΑΤ εργαζόμενο.