Η ενσωμάτωση της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ στο θεσμικό πλαίσιο των δημοσίων συμβάσεων (Ν. 4412/16). Η περίπτωση των προγραμματικών συμβάσεων

Abstract

Οι δημόσιες συμβάσεις αποτελούσαν ανέκαθεν έναν ευαίσθητο τομέα του δημόσιου, πολιτικού, οικονομικού, ακόμα και κοινωνικού βίου μιας χώρας. Διαχρονικά απορροφούν ένα σημαντικό ποσοστό του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑεγχΠ). Το γεγονός αυτό προσλαμβάνει αυξημένη βαρύτητα τη σημερινή περίοδο δημοσιονομικής λιτότητας στην πλειοψηφία των κρατών μελών (ΚΜ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Για το λόγο αυτό το κανονιστικό πλαίσιο των δημόσιων συμβάσεων οφείλει να διασφαλίσει τη βέλτιστη χρήση των δημόσιων πόρων, ώστε να στηρίξει την οικονομική ανάπτυξη αλλά και να συμβάλει στην υλοποίηση των στόχων της « Ευρώπη 2020 -Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη». Θεμελιώδης στόχος στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων είναι «η δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών ανταγωνισμού, ώστε οι δημόσιες συμβάσεις να ανατίθενται χωρίς διακρίσεις, ο στόχος της ορθολογικής χρήσης του δημοσίου χρήματος να επιτυγχάνεται με την επιλογή της καλύτερης διαθέσιμης προσφοράς, οι προμηθευτές να έχουν πρόσβαση σε μια ενιαία αγορά που θα προσφέρει σημαντικές δυνατότητες και η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων να ενισχύεται με αυτόν τον τρόπο». Ωστόσο, η βούληση του κοινοτικού νομοθέτη, όπως διαφαίνεται και από τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), είναι η εμπέδωση ενός συστήματος δικαίου των δημοσίων συμβάσεων, το οποίο θα καταστεί σεβαστό και θα εφαρμόζεται ενιαίως από όλα τα Κράτη Μέλη και τις εθνικές αρχές.