Η Νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική στην Ελλάδα (2014-2020) : οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις και το αποτύπωμα τους στην ελληνική γεωργία

Abstract

Από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) το 1957 ξεκίνησε η προσπάθεια αντιμετώπισης των διαρθρωτικών προβλημάτων στη γεωργία των κρατών-μελών και η βελτίωση της παραγωγικότητας μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ). Η ΚΑΠ, θεσμοθετημένη με τη Συνθήκη της Ρώμης το ίδιο έτος, στόχευε στον εκσυγχρονισμό της γεωργίας, στη διασφάλιση αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για τους αγρότες, στη σταθεροποίηση των αγορών, στον επαρκή εφοδιασμό τροφίμων και στην ορθολογική τιμολόγηση τους. Αν και διατυπώθηκε το 1957, η ΚΑΠ άρχισε να εφαρμόζεται το 1962 και έκτοτε αποτελεί μία από τις κεντρικές πολιτικές της ΕΕ. Με την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ το 1981, η ελληνική γεωργία υπέστη σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο της ΚΑΠ, με στόχο την ποιοτική και βιώσιμη παραγωγή. Ωστόσο, τα χρόνια που ακολούθησαν ανέδειξαν σοβαρά προβλήματα, όπως ο μικρός και πολυτεμαχισμένος κλήρος, ο γηρασμένος αγροτικός πληθυσμός και η μείωση της απασχόλησης στη γεωργία, γεγονός που οδήγησε σε συνεχείς αναθεωρήσεις της πολιτικής. Η παρούσα μελέτη εστιάζει στις βασικές μεταρρυθμίσεις της Νέας ΚΑΠ (2014-2020), όπως η Βασική και Πράσινη Ενίσχυση, οι Νέοι Γεωργοί και οι Συνδεδεμένες Ενισχύσεις, με έμφαση στον τρόπο εφαρμογής και το αποτύπωμά τους στη γεωργία της Ελλάδας και της Ευρώπης.