Παράγοντες που επηρεάζουν την Ψυχοδυναμική ανάπτυξη των αλληλεπιδραστικών σχέσεων μεταξύ αδερφών σε Οικογένειες με Αυτισμό

Abstract

Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τις αλληλεπιδραστικές σχέσεις μεταξύ αδερφών σε οικογένειες όπου ένα από τα παιδιά έχει διαγνωστεί με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), με έμφαση τη διδασκαλία κοινωνικών δεξιοτήτων για τη βελτίωση της συνεργασίας και επικοινωνίας του με τους αδερφούς. Η έρευνα διεξάγεται στο επιστημονικό πεδίο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης με την εφαρμογή ενός Στοχευμένου, Ατομικού, Δομημένου, Ενταξιακού, Προγράμματος, Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΑΔΕΠΕΑE). Η μεθοδολογία της έρευνας είναι μεικτή και αποτελείται από ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα. Ένας μαθητής με αυτισμό (αγόρι, 10 ετών) αποτέλεσε τον πυρήνα της ομάδας στόχου καθώς και ενήλικες (εκπαιδευτικοί, γονείς) οι οποίοι έρχονται σε επαφή μαζί του. Η συλλογή των ποιοτικών δεδομένων έγινε μέσω της μεθοδολογίας της παρατήρησης (άτυπη παιδαγωγική αξιολόγηση, με τις Λίστες Ελέγχου Βασικών δεξιοτήτων, της μεθοδολογίας παρέμβασης, της ειδικής διδακτικής και τις συνεντεύξεις) μετά από 120 ώρες συμμετοχικής παρακολούθησης στην τάξη του μαθητή. Επιπλέον τα ποσοτικά δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω του πειράματος επαλήθευσης ορισμένου διδακτικού στόχου με κοινωνικές ιστορίες και της διάθεσης ενός σύντομου ερωτηματολογίου σε ενήλικες γονείς και εκπαιδευτικούς (50 άτομα). Στα αποτελέσματα της έρευνας οι υποθέσεις σχετικά με τους παράγοντες που επηρεάζουν τις σχέσεις μεταξύ αδερφών ταυτοποιούνται πλήρως με τις πρόσφατες συναφείς έρευνες. Επιπλέον, η τέταρτη υπόθεση για την αποτελεσματικότητα ενός στοχευμένου προγράμματος για τη διδασκαλία κοινωνικών δεξιοτήτων, αποδείχτηκε πλήρως.