Μουσουλμανικές ταυτότητες, πολιτισμικές πρακτικές και φύλο στην Ελλάδα: Η περίπτωση της μαντίλας

Abstract

Στο πλαίσιο ενός περιβάλλοντος αυξημένης ξενοφοβίας και ισλαμοφοβίας, πλήθος αρνητικών και εχθρικών συναισθημάτων αναπτύσσονται γύρω από τον μουσουλμανικό πληθυσμό που διαβιεί στην Ελλάδα και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Η Ισλαμοφοβία είναι ο αντιμουσουλμανικός ρατσισμός και εκφράζεται μέσα από κάθε είδος μίσους, διάκρισης, προκατάληψης, φόβου, αρνητικών σχολίων και στερεοτύπων εναντίον των μουσουλμάνων. Τα τελευταία χρόνια, η μαντίλα αποτέλεσε πεδίο διαμάχης στα ευρωπαϊκά κράτη, καθώς ως σύμβολο του Ισλάμ ενσαρκώνει όλα τα αρνητικά συναισθήματα γύρω από αυτό. Ως εκ τούτου, η πρακτική της μαντίλας καθιστά τις γυναίκες μουσουλμάνες πιο ευάλωτες σε ισλαμοφοβικές εκδηλώσεις από ότι τους άντρες. Γι αυτόν τον λόγο, στην παρούσα εργασία διερευνάται το βίωμα έξι μουσουλμάνων γυναικών σε διάφορες εκφάνσεις της καθημερινότητάς τους στην Αθήνα. Μέσα από την ποιοτική έρευνα, διερευνώ πώς αυτές οι γυναίκες κατασκευάζουν και επαναδιαπραγματεύονται τις ταυτότητές τους εντός ενός διαφορετικού πολιτισμικού και θρησκευτικού περιβάλλοντος, δηλαδή αυτό της Ελλάδας. Πιο συγκεκριμένα, μ’ ενδιαφέρει να κατανοήσω τις σημασίες που οι γυναίκες της έρευνας προσδίδουν στην πρακτική της μαντίλας και πώς αυτές διαφοροποιούνται ανάλογα με το εθνοτικό, θρησκευτικό, κοινωνικό και εκπαιδευτικό τους υπόβαθρο.