Ερμηνευτική ανάλυση του Πέμπτου Νεμεόνικου του Πινδάρου και της Δέκατης Τρίτης Ωδής του Βακχυλίδη

Abstract

Η επινίκια ποίηση καλλιεργήθηκε κυρίως από τον Σιμωνίδη, τον Πίνδαρο και τον Βακχυλίδη. Πρόκειται για μια ποίηση κατά παραγγελία και επ' αμοιβή. Οι ποιητές προκειμένου να υμνήσουν και να καταστήσουν αθάνατη την νίκη στους αγώνες αναλάμβαναν την σύνθεση ενός ποιήματος σύμφωνα με τις δεσμεύσεις του είδους. Οι ωδές αυτές παρουσιάζονταν είτε αμέσως μετά την νίκη στο ιερό του θεού είτε στην ιδιαίτερη πατρίδα του νικητή αμέσως μετά την άφιξή του και ήταν μια ευκαιρία μέσα σε ένα κλίμα έντονα εορταστικό να τιμηθεί ο νικητής, να δοξαστεί η πόλη του αλλά και να επαινεθούν οι θεοί. Τα ποιήματα νίκης παρουσιάζουν κοινή τριμερή δομή και μερικά κοινά θέματα, όπως θα φανεί στην συνέχεια. Ο Πίνδαρος στον Πέμπτο Νεμεόνικο και ο Βακχυλίδης στην Δέκατη Τρίτη Ωδή πραγματεύονται την νίκη του Πυθέα στα Νέμεα με κοινά σημεία και αποκλίσεις.