Εποπτευόμενα Διαμερίσματα και Διαβίωση Ασυνόδευτων Ανηλίκων Προσφύγων

Abstract

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να εξεταστούν οι εμπειρίες των ασυνόδευτων ανηλίκων στα εποπτευόμενα διαμερίσματα ημιαυτόνομης διαβίωσης, προκειμένου να αξιολογηθεί η εναλλακτική αυτή μορφή στέγασης, αναφορικά με την συμβολή της στην ψυχοκοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη, αλλά και στην κοινωνική ενσωμάτωση των αα στη χώρα υποδοχής. Στην έρευνα συμμετείχαν 5 ωφελούμενοι του προγράμματος SIL (Semi-independent living) της ΜΚΟ PRAKSIS που υπήρξαν αα πριν την ενηλικίωσή τους και διέμεναν σε εποπτευόμενα διαμερίσματα στην Αθήνα. Η μέθοδος συλλογής δεδομένων που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ημιδομημένη συνέντευξη και η επεξεργασία του υλικού έγινε με θεματική ανάλυση. Στα συμπεράσματα της έρευνας βρέθηκε ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα προσφέρει ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον κατάλληλο για την εκμάθηση δεξιοτήτων διαβίωσης και κοινωνικοποίησης, που κρίνονται απαραίτητες για την αυτενέργεια και τη μετέπειτα ανεξαρτησία. Από την άλλη μεριά όμως, η απουσία μεταβατικού σταδίου μετά την ενηλικίωση, οδηγεί τους πρόσφυγες σε πολλές περιπτώσεις, να επανέρθουν στην αρχική κατάσταση ανασφάλειας και να βιώσουν ένα είδος νέας απώλειας.