Ο Αθλητής ως «Εργάτης» τον 21ο αιώνα: Η Σημασία του Συνδικαλισμού στις Ενώσεις Παικτών σε Ερασιτεχνικό και Επαγγελματικό Επίπεδο

Abstract

Ο αμιγώς αθλητικός συνδικαλισμός μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα «παραγκωνισμένο» ερευνητικά αντικείμενο. Στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχουν αναφορές για τη χρήση των σπορ – και δη του ποδοσφαίρoυ – είτε ως μέσου για τον κατευνασμό των απεργιακών κινητοποιήσεων της εργατικής τάξης στις αρχές του 20ου αιώνα (Burke, 2005, σ. 181) είτε ακόμη και ως κοινού πολιτισμικού παρονομαστή για τη δημιουργία μιας συλλογικής ταυτότητας (Burke, 2005, σ. 193). Εντούτοις, θα χρειαστεί να περάσουν αρκετά χρόνια ώστε να γίνουμε μάρτυρες των πρώτων συνδικαλιστών δράσεων μέσα στον Αθλητισμό και όχι με όχημα αυτόν.

Στην παρούσα εργασία επιχειρείται να αναδειχθεί ιστορικά ο ρόλος των Ενώσεων Παικτών και η συμβολή τους στη διαμόρφωση ενός ασφαλούς επαγγελματικού τοπίου για τους τελευταίους. Πιο συγκεκριμένα, οι κυρίαρχοι πυλώνες της εργασίας είναι από τη μία ο Επαγγελματικός και από την άλλη ο Ερασιτεχνικός Αθλητισμός στις ΗΠΑ, ωστόσο δεν παραλείπονται οι αναφορές από την Ευρώπη οι οποίες εξυπηρετούν καλύτερα την κατανόηση των αναφερόμενων όρων. Ειδικότερα, όσον αφορά τον Επαγγελματικό Αθλητισμό αναφέρονται παραδείγματα από τα τέσσερα δημοφιλή αθλήματα των ΗΠΑ και τις λίγκες αυτών, ενώ δεν παραλείπεται η μνεία σε ειδικές περιπτώσεις αθλημάτων όπως οι μεικτές πολεμικές τέχνες και τα esports. Κυρίαρχο ρόλο στη μελέτη του Ερασιτεχνικού Αθλητισμού καταλαμβάνει η ερευνητική αναφορά στον αντίστοιχο Κολεγιακό Αθλητισμό.

Για να καταστούν δυνατά τα παραπάνω χρησιμοποιήθηκε το μεθοδολογικό εργαλείο της μελέτης περίπτωσης (case study). Γνώμονας για την επιλογή της συγκεκριμένης ερευνητικής μεθόδου στάθηκε αφενός η δημοσιογραφική κάλυψη των αναφερομένων υποθέσεων από mainstream media και αφετέρου το υπάρχον βιβλιογραφικό κενό. Τέλος, γίνεται μια απλοποιημένη αναφορά στους απαραίτητους νομικούς όρους προς διευκόλυνση του αναγνώστη.