Ο οπτικός γραμματισμός στα ελληνικά αναλυτικά προγράμματα σπουδών και στο διεθνές πρόγραμμα αξιολόγησης μαθητών PISA

Abstract

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της εικόνας ως θεμελιώδες στοιχείο της σημερινής εποχής και ως βασικό μέσο για τον προσδιορισμό της οπτικής παιδείας και την παρουσία της στην εκπαίδευση. Συγκεκριμένα, μέσω της βιβλιογραφικής επισκόπησης, επιχειρείται μια απογραφή των ειδών ταξινόμησης και των παραγόντων που επηρεάζουν την αξιολόγηση και τον βαθμό αποτελεσματικότητας των εικόνων ως διδακτικό υλικό και παρατίθενται θεωρίες μάθησης και διδασκαλίας που σχετίζονται με τις οπτικές αναπαραστάσεις. Επίσης, δημιουργείται ένας πίνακας οπτικών δεξιοτήτων όπως αυτές αποτυπώνονται μέσα από τα ισχύοντα ελληνικά αναλυτικά προγράμματα σπουδών και το διεθνές πρόγραμμα αξιολόγησης μαθητών PISA. Τέλος, παρατίθενται θεμελιώδη συμπεράσματα αναφορικά με την αναγκαιότητα της οπτικής παιδείας και ορισμένες προτάσεις για το μέλλον της μεθόδου.