Αναγέννηση Αγροτικών Συνεταιρισμών στο Δήμο Πλατανιά και Τοπική Αυτοδιοίκηση

Abstract

Η ελληνική, μικρομεσαία, οικογενειακή, αγροτική εκμετάλλευση συνθλίβεται σήμερα, στην πρέσα που διαμορφώνεται από την εθνική και την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Συνεπακόλουθα, μετά από έναν αιώνα Αγροτικών Συνεταιρισμών οδηγημένων στην κατάρρευση από την κρατική παρέμβαση, δεν έχει άλλη επιλογή από το να ξαναεφεύρει τους Αγροτικούς Συνεταιρισμούς. Η ελληνική αγροτιά πρέπει να ανακτήσει την εμπιστοσύνη στις ξεχασμένες συνεταιριστικές αξίες, αφού προηγηθεί ο απολογισμός της αποτυχίας των ψευδεπίγραφων Αγροτικών Συνεταιρισμών του παρελθόντος και η εμβάθυνση στις φωτεινές συνεταιριστικές πρακτικές της Ελλάδας και του εξωτερικού. Ακολούθως, οφείλει να δημιουργήσει τους νέους, αληθινούς Αγροτικούς Συνεταιρισμούς που είναι προσηλωμένοι στην αποστολή τους, στηρίζονται στην κοινωνική τους βάση, εκπαιδεύονται διαρκώς και λειτουργούν ως αποδοτικές, ανταγωνιστικές επιχειρήσεις με ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό. Η συνεκτίμηση του αγροτικού και συνεταιριστικού τοπίου στο Δήμο Πλατανιά επαληθεύει τις ανωτέρω διαπιστώσεις και για την περίπτωση της μικρής, οικογενειακής, αγροτικής εκμετάλλευσης του Δήμου. Συνεπώς, αναδεικνύεται το ζητούμενο της αναγέννησης των Αγροτικών Συνεταιρισμών στην περιοχή του Δήμου Πλατανιά. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει υποχρέωση να αντιμετωπίσει την ανωτέρω πρόκληση, αναλαμβάνοντας την προβολή και διαφήμιση των συνεταιριστικών αξιών, την ενεργοποίηση της σχετικής ζύμωσης στον αγροτικό χώρο, τη διασύνδεση με τις υφιστάμενες, καλές, συνεταιριστικές πρακτικές, την τεχνική υποστήριξη των νέων Αγροτικών Συνεταιρισμών. Πρόκειται για το χρέος της στην τοπική ανάπτυξη που επιδιώκει να υπηρετεί.