Το μεταβολικό σύνδρομο σε σχέση με τη φυσική δραστηριότητα σε παιδιά και γονείς του δήμου νότιας Κυνουρίας

Abstract

Εισαγωγή: Το Μεταβολικό Σύνδρομο (ΜΣ) αναφέρεται στην άθροιση διαταραχών μεταβολικής αιτιολογίας οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο για νοσηρότητα και θνησιμότητα από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, καρδιαγγειακές νόσους και θνησιμότητα ανεξαρτήτως αιτίων. Το ΜΣ καθορίζεται από τη συνύπαρξη τριών ή περισσοτέρων παραγόντων, κεντρικού τύπου παχυσαρκία, αυξημένα τριγλυκερίδια, αυξημένη αρτηριακή πίεση, χαμηλή HDL χοληστερόλη και υψηλό σάκχαρο νηστείας. Αρκετές μελέτες έχουν αναφέρει συσχετίσεις μεταξύ της φυσικής δραστηριότητας και του μειωμένου κινδύνου ανάπτυξης μεταβολικού συνδρόμου. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης του ΜΣ με την φυσική δραστηριότητα (ΦΔ), η καταγραφή της συχνότητας της εμφάνισης του ΜΣ, καθώς και των επιμέρους χαρακτηριστικών του, σε παιδιά και γονείς του Δήμου Νότιας Κυνουρίας. Μεθοδολογία: Συμμετείχαν συνολικά 133 άτομα. Τα 65 ήταν παιδιά και έφηβοι (44,8%) και 68 ενήλικες (55,2%). Για κάθε συμμετέχοντα στη μελέτη συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο (περιελάμβανε τρεις ενότητες, τις διατροφικές συνήθειες, τον ύπνο, τη φυσική δραστηριότητα και το ατομικό – οικογενειακό ιστορικό), πραγματοποιήθηκε μέτρηση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ), σωματομετρικές μετρήσεις και συλλέχθηκε δείγμα αίματος (βιοχημικές, γενική). Αποτελέσματα: Ο επιπολασμός του ΜΣ στο δείγμα μας ήταν 14,2 % (n=19). Συγκεκριμένα άτομα με υψηλή ΦΔ έχουν πάνω από 90% λιγότερη πιθανότητα να αναπτύξουν μεταβολικό σύνδρομο σε σχέση με άτομα με χαμηλή-καθόλου ΦΔ. Το δείγμα μας ήταν ισοκατανεμημένο ανάλογα με την ένταση της φυσικής του δραστηριότητας (32% ήπια, 36,1% μέτρια, 32% έντονη). Συμπεράσματα: Η μελέτη έδειξε ότι, όσο αυξάνει η ΦΔ έχουμε μείωση της πιθανότητας ένα άτομο να αναπτύξει μεταβολικό σύνδρομο. Περισσότερη πληροφόρηση χρειάζεται για τον επιπολασμό του ΜΣ και την αποτελεσματικότητα της ΦΔ στην αντιμετώπιση του ΜΣ. Οι επαγγελματίες υγείας και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει από κοινού να επικεντρωθούν στην πρωτογενή πρόληψη του μεταβολικού συνδρόμου και τον έλεγχο του επιπολασμού.