Η κατάσταση του εθνικού σχεδίου ετοιμότητας στην πανδημία Covid-19 και η επίδραση στην εργασιακή ποιότητα ζωής των εργαζομένων στο χώρο της υγείας. Η περίπτωση του Γενικού Νοσοκομείου Αργολίδας.

Abstract

Εισαγωγή: Κατά τα τελευταία δύο έτη περίπου, η παρουσία της πανδημίας του Covid-19 έθεσε σε παγκόσμιο επίπεδο τα κράτη και τα συστήματα υγείας σε καθεστώς ριζικής αβεβαιότητας. Ο αντίκτυπος ωστόσο της πανδημίας σχετίζεται με την διαχείριση που έγινε σε εθνικό επίπεδο και κατά συνέπεια με την κατάσταση ετοιμότητας που βρέθηκαν κατά την έναρξη της. Επιπλέον, κατά την ίδια περίοδο παρατηρούνται έντονες αλλαγές στον τρόπο και την ένταση της εργασίας, ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους στον χώρο της υγείας. Σκοπός και στόχοι: Σκοπός της έρευνας είναι να διερευνηθούν οι γνώσεις των εργαζομένων σχετικά με την κατάσταση ετοιμότητας των δομών υγείας και τις ικανότητες τους ως προς την αντιμετώπιση που επέδειξαν έναντι στην πανδημία του Covid-19. Επιμέρους στόχος, είναι να καταγραφεί η ποιότητα επαγγελματικής ζωής κατά την περίοδο της πανδημίας του Covid-19 ώστε να διερευνηθεί ο αντίκτυπος της στους επαγγελματίες υγείας. Υλικό και μέθοδος: Η έρευνα αποτελεί μια ποσοτική περιγραφική μελέτη με συγχρονικό σχεδιασμό. Για την επίτευξη των στόχων της έρευνας, έγινε συλλογή δεδομένων με την χρήση ερωτηματολογίου στους εργαζόμενους του γενικού νοσοκομείου Αργολίδας. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για την διερεύνηση των γνώσεων των εργαζομένων σχετικά με τα σχέδια ετοιμότητας και τις ικανότητες αντιμετώπισης της προέρχονται από αντίστοιχη έρευνα το Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την πανδημία γρίπης ενώ για την μέτρηση της ποιότητας εργασιακής ζωής το ProQOL 5. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των εργαζομένων (83%) γνωρίζει ότι το νοσοκομείο ακολουθεί σχέδιο ετοιμότητας για την πανδημία αγνοεί ωστόσο σε μεγάλο βαθμό τα επί μέρους ζητήματα που αφορούν την κατάσταση των σχεδίων ετοιμότητας. Καθοριστικοί παράγοντες για τις γνώσεις αυτές είναι η ηλικία, τα έτη προϋπηρεσίας και το επάγγελμα. Ομοίως γνωρίζουν ότι το νοσοκομείο διαθέτει ένα σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης για κινδύνους για τη δημόσια υγεία (83,4%) αλλά όχι το σύνολο των ικανοτήτων αντιμετώπισης, με καθοριστικούς παράγοντες για την γνώση την ηλικία, το επάγγελμα, το επίπεδο σπουδών, την κατοχή διοικητικής θέσης, την εργασία σε κλινική Covid και την επαφή με ασθενείς Covid. Τέλος, η ποιότητα εργασιακής ζωής παρουσιάζεται μέτρια και για τις τρεις πτυχές που αφορούν την ικανοποίηση από την συμπόνια (καθοριστικός παράγοντας τα έτη προϋπηρεσίας), την εξουθένωση (καθοριστικός παράγοντας η διοικητική θέση) και το δευτερεύον τραυματικό στρες (καθοριστικός παράγοντας επαφή με ασθενείς Covid). Συμπεράσματα: Στην έρευνα καταγράφονται σημαντικές ελλείψεις γνώσεων των εργαζομένων στον χώρο της δημόσιας υγείας σχετικά με τα σχέδια ετοιμότητας και τις ικανότητες αντιμετώπισης της πανδημίας και υπογραμμίζεται η ανάγκη για καλύτερο σχεδιασμό και ενημέρωση. Επιπλέον, φαίνεται ότι η πανδημία επηρεάζει την εργασιακή ποιότητα ζωής των εργαζομένων στον χώρο της υγείας, κάτι που καθιστά επιτακτική την παρακολούθηση και την παρέμβαση όπου είναι δυνατόν για την βελτίωση της.