Η εκπαιδευτική ηγεσία με βάση την Αριστοτελική φρόνηση. Απόψεις διευθυντών σχολικών μονάδων δετεροβάθμιας εκπαίδευσης του Νομού Αχαΐας.

Abstract

Στην παρούσα έρευνα διερευνήσαμε τη σχολική ηγεσία, όπως ασκείται από τους διευθυντές\ντριες των σχολικών μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Αχαΐας , μέσα από το πρίσμα της αριστοτελικής φρόνησης. Η φρόνηση βασίζεται στην ικανότητα του ατόμου να αποφασίζει με ορθή κρίση ποια είναι η σωστή και ποια η λάθος πράξη, να αποφασίζει για το καλό ή το κακό, τόσο για το ίδιο το άτομο όσο και για την κοινότητα και να αξιοποιεί την εμπειρία του που παρέχει τη δυνατότητα για ηθικές ενέργειες. Από έναν φρόνιμο σχολικό ηγέτη αναμένουμε να σκέφτεται σύμφωνα με τον ορθό λόγο, να έχει ηθικές αξίες και αρχές τόσο στην προσωπική του ζωή όσο και στην επαγγελματική του και να μην λειτουργεί στα άκρα. Οι αρετές οι οποίες θεωρούνται αναγκαίες προκειμένου ο σχολικός ηγέτης να χαρακτηριστεί ηθικός, είναι αυτές της δικαιοσύνης, της μεγαλοψυχίας, του σεβασμού στο διάλογο και στις διαφορετικές απόψεις, αλλά και η αυτοκυριαρχία μαζί με την έλλογη σκέψη. Οι αρετές αυτές, επισημαίνεται, πρέπει να υλοποιούνται μέσω πράξεων, με την πρακτική σοφία. Για την απόκτηση των αρετών απαιτείται αποτελεσματική κοινωνικοποίηση αλλά και συνεχής εξάσκηση. Η φύση του ατόμου αλλά και η παιδεία που έχει λάβει το άτομο φαίνεται να διαδραματίζουν κάποιο ρόλο. Οι αρετές και οι αξίες του διευθυντή της σχολικής μονάδας μπορούν να μεταλαμπαδευτούν σε όλη τη σχολική κοινότητα, μόνο μέσα από την καθημερινή συμπεριφορά του διευθυντή και από τη συμφωνία των λόγων του με τα έργα του. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας επικεντρώνονται στις αντιλήψεις των διευθυντών/τριών για την άσκηση ηγεσίας σε επίπεδο σχολικής μονάδας, πώς αντιλαμβάνονται και πώς οριοθετούν τη ηθική σε προσωπικό επίπεδο και πώς σε επίπεδο σχολικής μονάδας, ποιες πρακτικές υιοθετούν για την επίλυση κρίσεων και προβλημάτων που προκύπτουν στη σχολική μονάδα και αν και σε ποιο βαθμό κρίνουν απαραίτητη την επιμόρφωση σε θέματα ηθικής.