Η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση ως μέσο μάθησης σε Μουσειακούς χώρους με εφήβους μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης: Μια έρευνα δράσης στο παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου στο Ναύπλιο.

Abstract

H παρούσα εργασία αποτελεί προϊόν των προσπαθειών της γράφουσας να διερευνήσει τη σημασία της ενσωμάτωσης τεχνικών της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση, στα πλαίσια των Μουσειοπαιδαγωγικών προγραμμάτων στο χώρο του μουσείου που απευθύνονται σε έφηβους μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με απώτερο σκοπό τη μάθηση. Η εργασία περιλαμβάνει τρία μέρη. Στο Α’ θεωρητικό μέρος, γίνεται ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και των θεωριών που σχετίζονται με το θεσμό του μουσείου, χώρου που διασυνδέεται με τις ανώτερες πνευματικές ανάγκες του ανθρώπου. Κατόπιν παρουσιάζονται τα σωματικά, νοητικά χαρακτηριστικά και ψυχολογικές ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει η εφηβική ηλικία, προσδιορίζεται η σχέση εφήβου-μουσείου, ενώ γίνεται εκτενής αναφορά στις μουσειοπαιδαγωγικές μεθόδους και θεωρίες που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Παράλληλα επιχειρείται προσδιορισμός της φυσιογνωμίας της μάθησης μέσα στα μουσεία και των σύγχρονων παιδαγωγικών θεωριών και της εξελικτικής ψυχολογίας που συνδέονται με αυτή. Στη συνέχεια αναδεικνύεται η σημασία της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση ως μεθόδου στη διδακτική πρακτική και προσέγγιση των εφήβων μαθητών στο χώρο του μουσείου. Στο Β’ ερευνητικό μέρος εστιάζει στην αναλυτική παρουσίαση των ερευνητικών πρακτικών και αποτελεσμάτων που προέκυψαν από την ποιοτική έρευνα δράσης, που πραγματοποιήθηκε στο παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου στο Ναύπλιο, στην οποία συμμετείχαν έφηβοι μαθητές της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, προερχόμενοι από Σχολεία της Αργολίδας. Η έρευνα δράσης αποσκόπησε στη διερεύνηση και αξιολόγηση της φυσιογνωμίας της μάθησης, ως μαθησιακής εμπειρίας των μαθητών στο χώρο του παραρτήματος, έτσι όπως προσδιορίζεται θεωρητικά στα πέντε «Αποτελέσματα Γενικής Μάθησης» GLOs, που αυτά είναι: α) Η αύξηση γνώσης και κατανόησης, β) η αύξηση των δεξιοτήτων, γ) η αλλαγή νοοτροπίας και αξιών, δ) η ευχαρίστηση, έμπνευση, δημιουργικότητα και ε) η αύξηση δράσης, αλλαγή συμπεριφοράς και προόδου. Τα «Αποτελέσματα Γενικής Μάθησης GLOs», έχουν δώσει μετρίσιμα ερευνητικά αποτελέσματα σε μουσεία της αλλοδαπής και είχαν στόχο να βελτιώσουν τη λειτουργία τους προς όφελος των επισκεπτών. Στη συνέχεια παρατίθενται τα συμπεράσματα της έρευνας δράσης, όπου εκεί διαπιστώνεται από την ερευνήτρια, θετική αύξηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων Γενικής Μάθησης GLOs της πειραματικής ομάδας των εφήβων, που παρακολούθησαν στην Πινακοθήκη μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα, στα οποία είχαν ενσωματωθεί τεχνικές της Δ.Τ.Ε, σε σύγκριση με την πειραματική ομάδα η οποία παρακολούθησε τυπικές ξεναγήσεις στον ίδιο χώρο. Τέλος, καταγράφονται οι μελλοντικοί στόχοι της ερευνήτριας για τη διεύρυνση και αξιοποίηση των πειραματικών της πρακτικών στο χώρο του παραρτήματος προς όφελος των εφήβων μαθητών. Το τελευταίο Γ’ μέρος είναι το παράρτημα, στο οποίο παρατίθενται στοιχεία, αναφορές, φωτογραφικό υλικό και διασαφηνίσεις που αφορούν στην ερευνητική πρακτική, καθώς και τα ερωτηματολόγια τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την ποσοτική επιβεβαίωση των ποιοτικών συμπερασμάτων.