Το ιατρικό λάθος στην παθητική ευθανασία ανηλίκων και ενηλίκων ασθενών

Abstract

Η ευθανασία, ως θεσμός δεν είναι κατοχυρωμένος νομοθετικά στην Ελλάδα, και ο Συνταγματικός μας Νομοθέτης προασπίζει και θέτει ως προτεραιότητα την προστασία της Ζωής και της Υγείας σε αντίθεση με κάποιων εκ των εταίρων μας στην Ε.Ε. Τα κράτη εκτός της ευρωπαϊκής Ένωσης ακολουθούν μια πιο μετριοπαθή στάση. Το Ιατρικό σφάλμα σε περιπτώσεις ιατρικών επεμβάσεων αποτελεί μια πιθανότητα ως ενδεχόμενο για την ανώμαλη εξέλιξη τους, και οφείλεται σε πολλούς παράγοντες εξαιτίας των οποίων ο Ιατρός δεν ακολουθεί τους ενδεδειγμένους κανόνες της Ιατρικής Επιστήμης. Στις περιπτώσεις της ενεργητικής ευθανασίας, επειδή προηγείται ενέργεια του Επαγγελματία Υγείας είναι πιο ευδιάκριτο και τα μέσα υπεράσπισής του είναι ελάχιστα έως μηδαμινά. Σε αντίθεση με τις περιπτώσεις παθητικής ευθανασίας, σύμφωνα με τις οποίες, το σφάλμα τελείται δια παραλείψεως, το ιατρικό σφάλμα είναι δυσδιάκριτο και η θέση του Επαγγελματία Υγείας ως προς την υπεράσπισή του σαφώς καλύτερη με έσχατη ως λύση την χρήση της σύγκρουσης καθηκόντων. Οι Επαγγελματίες Υγείας εκτός από Επιστήμονες είναι και άνθρωποι και επηρεάζονται από συναισθήματα, ηθικά διλήμματα και κοινωνικές –ηθικές αξίες. Η συναίνεση του ασθενούς είναι το πρώτιστο μέλημα του Επαγγελματία Υγείας, την οποία πρέπει να λάβει από τον Ασθενή για την οποιαδήποτε διεξαγωγή οποιασδήποτε ιατρικής επέμβασης και δεν αντικαθίσταται με οποιαδήποτε γνώμη είτε των οικίων του, είτε τρίτων. Στην παρούσα έρευνά μας, στο σύνολο των Επαγγελματιών Υγείας που συμμετείχαν, μέσω ενός ερωτηματολογίου, οι περισσότεροι θα προστάτευαν το αγαθό της Ζωής και πάνω από τους μισούς το δικαίωμα στην Υγεία το οποίο αποτέλεσε δεύτερη επιλογή τους. Μεταξύ των επιλογών της φαρμακευτικής αγωγής και ευθανασίας, η φαρμακευτική αγωγή υπερισχύει. Οι ηθικές αξίες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην λήψη της απόφασής τους είτε πριν είτε μετά την διενέργεια της ευθανασίας και τα συναισθήματα της λύπης και της μελαγχολίας αποτελούν στοιχεία που τους επηρεάζουν. Οι τρεις (3) στους δέκα (10) νοσηλευτές/ Νοσηλεύτριες, λόγω των θρησκευτικών τους αντιλήψεων, συμφωνούν λιγότερο με την αναγκαιότητα θεσμοθέτησης νομοθετικού πλαισίου της ευθανασίας, σε αντίθεση με τους μισούς και παραπάνω εκ των Ιατρών που συμφωνούν περισσότερο σε ποσοστό σαράντα τέσσερα τοις εκατό (44%). Τελικώς, σχεδόν τέσσερις (4) στους δέκα (10) εκ των Επαγγελματιών Υγείας συμφωνούν στην αναγκαιότητα θεσμοθέτησης νομοθετικού πλαισίου ευθανασίας στην χώρα μας.