Καινοτομία και ερευνητικοί οργανισμοί. Η περίπτωση του ΙΤΕ (Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας)

Abstract

Η καινοτομία αποτελεί πηγή ανάπτυξης και οικονομικής ευημερίας τόσο σε επίπεδο επιχείρησης, όσο και σε επίπεδο εθνικό και περιφερειακό. Η μελέτη και η ανάλυση δεικτών των διεθνών εκθέσεων, που δημοσιεύουν ετήσιες συγκρίσεις χώρων, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι πιο ανεπτυγμένες χώρες έχουν γενικά υψηλότερα επίπεδα στους περισσότερους δείκτες καινοτομίας. Σε διεθνές επίπεδο, οι χώρες που υπερέχουν ως προς την καινοτομική τους δραστηριότητα είναι αυτές, οι οποίες παρουσιάζουν ισχυρές δεσμεύσεις για Έρευνα και Ανάπτυξη. Βασικοί φορείς της έρευνας είναι τα Πανεπιστήμια και τα ερευνητικά τους ινστιτούτα, τα δημόσια και ιδιωτικά ερευνητικά κέντρα, και η Βιομηχανία. Καθοριστικός παράγοντας για την ανάπτυξη καινοτομιών αποτελούν οι δραστηριότητες μεταφοράς τεχνολογίας προς τη βιομηχανία και η αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της εφαρμοσμένης έρευνας. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή, διερευνά εις βάθος την έννοια, τα συστήματα και τις πολιτικές της καινοτομίας, την καινοτομική δραστηριότητα των ερευνητικών οργανισμών, τόσο σε διεθνές, όσο και σε εθνικό επίπεδο καθώς και τις διαδικασίες διάχυσης των αποτελεσμάτων έρευνας. Η μελέτη του ελληνικού ερευνητικού συστήματος, των δυνατών σημείων, των αδυναμιών, των ευκαιριών και των απειλών, οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι χρήζει άμεσης μεταρρύθμισης προς όφελος της χώρας και των πολιτών. Εξαίρεση στην Ελλάδα αποτελούν ορισμένα αξιόλογα ερευνητικά κέντρα, τα οποία έχουν διακριθεί στις ευρωπαϊκές κατατάξεις και έχουν επιδείξει σημαντικό ερευνητικό έργο, όπως το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας(ΙΤΕ), το οποίο θεωρείται κορυφαίο διεθνώς, λόγω των υψηλών επιστημονικών επιδόσεων που έχει επιδείξει και της σπουδαίας κοινωνικής και οικονομικής του προσφοράς.