Εξασφάλιση ποιότητας στη διαδικασία ασύλου

Abstract

Η παρούσα μελέτη, εκπονείται στο πλαίσιο της μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Κοινωνική Πολιτική, Ειδίκευση: Πολιτικές για τη Μετανάστευση, τις Κοινωνικές Διακρίσεις και την Ιδιότητα του Πολίτη» του Τμήματος Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Αφόρμηση της εργασίας καθίσταται η εργασιακή μου απασχόληση στο Αυτοτελές Κλιμάκιο Ασύλου Νίκαιας του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου κατά την τελευταία τριετία ως χειρίστρια αιτημάτων διεθνούς προστασίας και πλέον ως επικεφαλής της μονάδας. Η εργασία είναι αποτέλεσμα προσωπικών μου ανησυχιών αναφορικά με τη διασφάλιση της ποιότητας στη διαδικασία του εθνικού συστήματος ασύλου, απέναντι στο απροσδόκητο, στη διαχείριση μια παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης κατά το έτος 2020. Η πανδημία COVID-19 φαίνεται ότι είχε βαθύ και σύνθετο αντίκτυπο τόσο στη λειτουργία των συστημάτων ασύλου και υποδοχής στα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και στον αριθμό των ανθρώπων που έφθασαν στην Ευρώπη προς αναζήτηση διεθνούς προστασίας. Πηγές για τη συγγραφή της εργασίας αποτέλεσαν οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες, οι φορείς για ειδικότερα ζητήματα μεταναστευτικής πολιτικής και ασύλου καθώς και η επεξεργασία των στοιχείων που εισέφεραν. Φυσικά, ιδιαίτερο ρόλο για την καλύτερη κατανόηση του θέματος, αλλά και την ορθότερη αξιοποίηση των στοιχείων αποτέλεσε το γεγονός της προσωπικής επαγγελματικής επαφής με την Ελληνική Υπηρεσία Ασύλου. Από την ανάλυση των εμπειρικών δεδομένων προκύπτει ότι η Ελλάδα, παρά τις μεγάλες δυσκολίες και προκλήσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει, κατέβαλε αξιοσημείωτες προσπάθειες για τη διασφάλιση της αδιάλειπτης παροχής υπηρεσιών και την εξασφάλιση της ποιότητας αποδεικνύοντας τόσο την ανθεκτικότητα όσο και την ευελιξία του εθνικού συστήματος ασύλου.