H “υπολειμματική” παροχή νομικής βοήθειας στη Σύγχρονη Ελληνική Κοινωνία - Μία Πρόταση Αναδιαμόρφωσης του Νόμου 3226/2004

Abstract

Διακηρυκτικά, στο Σύνταγμα της Ελλάδας, το Κοινωνικό Κράτος Δικαίου, τελεί υπό την εγγύηση του Κράτους. Στο πλαίσιο αυτό αλλά και κατόπιν Ευρωπαϊκής επιταγής, θεσμοθετήθηκε ο Νόμος 3226/2004 για την παροχή νομικής βοήθειας σε πολίτες χαμηλού εισοδήματος, κατοίκους χωρών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλες διατάξεις. Στην παρούσα εργασία, μπαίνουν στο μικροσκόπιο το θεσμικό-ρυθμιστικό πλαίσιο του Ν.3226/2004, αλλά και ο ιδιαίτερα καθοριστικός ρόλος των δικηγόρων και των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας. Βασικός σκοπός είναι να διερευνηθεί, πώς είναι κατασκευασμένος σήμερα ο νόμος, για την παροχή της νομικής βοήθειας, και πώς θα έπρεπε να είναι. Η Διεπιστημονικότητα δίνει την απάντηση στο πώς θα έπρεπε να είναι ένας νόμος, που στοχεύει στην Κοινωνική Δικαιοσύνη. Η παρούσα έρευνα διεξάγεται προκειμένου να αποτιμηθεί και να ανακατασκευασθεί ο Ν. 3226/2004, σύμφωνα με τα δεδομένα και τις θεωρίες που εισάγει η Νομική Επιστήμη, η Φιλοσοφία και η Κοινωνιολογία. Ειδικότερα προτείνεται ο Κοινωνικός Σχεδιασμός του Νόμου 3226/2004, μέσω της Κοινωνικής Πολιτικής, ως εργαλείο ακαδημαϊκής διεπιστημονικότητας και πεδίο εφαρμοσμένων πρακτικών. Ερευνάται επίσης, η (κρατική) παροχή νομικής βοήθειας επιλεγμένων Ευρωπαϊκών χωρών. Τέλος μέσα από τη διεξαγόμενη εμπειρική έρευνα, συνάγεται η “υπολειμματική” παροχή νομικής βοήθειας, καθίσταται έτσι επιτακτική η ανάγκη αναδιαμόρφωσης του.