"Ο ρόλος των Κέντρων Δια Βίου Μάθησης στην ανάπτυξη και τη συνοχή των τοπικών κοινωνιών: Η περίπτωση του Δήμου Κορινθίων"

Abstract

Στα τέλη του 20ου αιώνα ο κόσμος άρχισε να αλλάζει από τρεις κινητήριους μοχλούς, την παγκοσμιοποίηση, την κοινωνία της πληροφορίας και τον επιστημονικό τεχνολογικό πολιτισμό σύμφωνα με τη Λευκή Βίβλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο συνδυασμός και των τριών αυτών κινητήριων μοχλών παράλληλα με την οικονομία της αγοράς σε παγκόσμιο επίπεδο είχε ως συνέπεια την αύξηση του οικονομικού ανταγωνισμού, την αύξηση της ανεργίας και την αύξηση του προβλήματος του κοινωνικού αποκλεισμού. Στα νέα αυτά δεδομένα αναπτύχθηκε η Δια Βίου Μάθηση (Δ.Β.Μ.). Με τον όρο αυτό, προσδιορίζονται οι δραστηριότητες της μάθησης οι οποίες αφορούν την ενήλικη ζωή του ατόμου. Είναι προσωπική υπόθεση του κάθε ανθρώπου το «μανθάνειν», πράγμα που σημαίνει ότι η Δ.Β.Μ. μπορεί να οδηγήσει και σε άλλες μορφές εκπαίδευσης και μάθησης. Σύμφωνα με τα παραπάνω και με γνώμονα, πάντα, τις κατά καιρούς Κυβερνητικές αλλαγές που προκύπτουν με το πέρασμα των ετών, οι Δήμοι είναι πλέον αυτοί που αναλαμβάνουν την ίδρυση και τη λειτουργία των Κέντρων Δια Βίου Μάθησης (Κ.Δ.Β.Μ.), ως μια νέα δομή γενικής εκπαίδευσης ενήλικων στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως μια νέα αρμοδιότητα άσκησης Κοινωνικής Πολιτικής. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση από την πλευρά της οργανώνει εκπαιδευτικά προγράμματα τα οποία εξυπηρετούν τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας χωρίς όμως να έχουν μοναδικό στόχο ύπαρξης την ανάπτυξη γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων, παράγοντες με τους οποίους συνενώνεται η αγορά εργασίας, αλλά αξιοποιώντας δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο των πολιτών, δίνοντας έμφαση στην κοινωνική τους ένταξη για να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή.