Η χρήση της Επαυξημένης Πραγματικότητας στην Εκπαίδευση

Abstract

Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας γίνεται μια παρουσίαση της τεχνολογίας της Επαυξημένης Πραγματικότητας (ΕΠ) και μελετώνται οι παράμετροι της εφαρμογής στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η προσέγγιση ξεκινά με την παράθεση των πιο σημαντικών ορισμών αναφορικά με την ΕΠ, και τη διερεύνηση του οφέλους που προκύπτει από την εισαγωγή και χρήση της ΕΠ στην εκπαίδευση. Παράλληλα, εξετάζεται το τεχνολογικό σκέλος της ΕΠ, μέσω επισκόπησης των τεχνολογικών συνιστωσών που χρησιμοποιούνται για την υλοποίηση συστημάτων ΕΠ. Η κύρια εστίαση της εργασίας εντοπίζεται στις εκπαιδευτικές εφαρμογές που εφαρμόζονται σε ένα πλήθος διδακτικών αντικειμένων, καθώς και στα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη εφαρμογών ΕΠ, εξειδικεύοντας την ανάλυση χρήσης εργαλείων ανά διδακτικό αντικείμενο. Διερευνάται τόσο η λειτουργικότητα που προσφέρουν, όσο και το αποτύπωμά τους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η παράθεση και ανάλυση των πληροφοριών ολοκληρώνεται με την εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με τα οφέλη από την ένταξη της ΕΠ στη μαθησιακή διαδικασία, καταγράφοντας παράλληλα και τις προκλήσεις και τους περιορισμούς που αφορούν τη χρήση της ΕΠ στην εκπαίδευση. Η χρήση της επαυξημένης πραγματικότητας είναι μία από τις πλέον πρόσφατες καινοτομίες στη διδασκαλία. Οι εφαρμογές που χρησιμοποιούν αυτήν την τεχνολογία αναπτύχθηκαν με επιτυχία στην εκπαίδευση STEM (Επιστήμη Τεχνολογίας Μηχανικής και Μαθηματικών), υποστηρίζοντας πρακτικά και δημιουργικά μέρη της διδασκαλίας. Δεδομένου ότι αναφορικά με τη χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας υπάρχει ήδη μεγάλος όγκος δημοσιευμένων μελετών σχετικά με την εκπαίδευση που αναλύει τα πλεονεκτήματα, τους περιορισμούς, την αποτελεσματικότητα και τις προκλήσεις στο αντικείμενο αυτό. Η ταξινόμηση αυτών των εργασιών και μελετών θα επιτρέψει την εκτίμηση του βαθμού επιτυχίας ανταπόκρισης στις τρέχουσες προκλήσεις των προσεγγίσεων, μεθόδων και εφαρμογών, και θα σκιαγραφήσει τους μελλοντικούς ερευνητικούς τομείς. Η κύρια εστίαση της παρούσας διπλωματικής εργασίας περιλαμβάνει την ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας, διερευνώντας τις προκλήσεις, και εντοπίζοντας τους μελλοντικούς ερευνητικούς τομείς ενώ τέλος, παρουσιάζονται δύο μελέτες περίπτωσης από τις οποίες μπορούν να επισημανθούν τα αρχικά ζητούμενα και η μετέπειτα πορεία στον τομέα της χρήσης επαυξημένης πραγματικότητας στην εκπαίδευση. Το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας τελικά περιγράφει λεπτομερώς το ερευνητικό κενό που απαιτείται να καλυφθεί για τη διευκόλυνση της αλληλεπίδρασης σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα επαυξημένης πραγματικότητας, την κιναισθητική μάθηση και τους πράκτορες μηχανικής μάθησης με εφαρμογή στην απομακρυσμένη μάθηση.