Στρατηγικές Διαχείρισης Συγκρούσεων και Εργασιακή Ικανοποίηση στον ΠΣΑΠΠ: Μια Ποιοτική Προσέγγιση

Abstract

Σκοπός άλλους παρούσας μεταπτυχιακής έρευνας είναι να διερευνήσει πώς οι στρατηγικές διαχείρισης συγκρούσεων συνδέονται με την εργασιακή ικανοποίηση στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβόμενων Ποδοσφαιριστών-Ποδοσφαιριστριών (ΠΣΑΠΠ). Υιοθετήθηκε ποιοτική προσέγγιση με ημιδομημένες συνεντεύξεις, ώστε να καταγραφούν αναλυτικά οι βιωμένες εμπειρίες και οι υποκειμενικές αξιολογήσεις των εργαζομένων. Ως ερευνητικό εργαλείο χρησιμοποιήθηκε οδηγός συνέντευξης βασισμένος στο μοντέλο του Rahim, καλύπτοντας πέντε στυλ επίλυσης συγκρούσεων, αλλά και δείκτες εργασιακής ικανοποίησης κατά Spector. Το δείγμα αποτέλεσαν πέντε στελέχη του Συνδέσμου, διαφορετικού φύλου, ρόλου και προϋπηρεσίας, τα οποία επελέγησαν με βολική δειγματοληψία. Οι συνεντεύξεις διενεργήθηκαν μέσω διαδικτυακών πλατφορμών, ηχογραφήθηκαν, απομαγνητοφωνήθηκαν και αναλύθηκαν με θεματική ανάλυση κατά Braun & Clarke. Η ανάλυση ανέδειξε τρία κεντρικά θέματα: (α) προτίμηση συνεργατικών στρατηγικών (ενσωμάτωση, γρήγορος συμβιβασμός) που ενισχύουν την εμπιστοσύνη, (β) κομβικό ρόλο άλλους αντιλαμβανόμενης δικαιοσύνης και άλλους ταχύτητας επίλυσης για τη διατήρηση θετικού κλίματος, και (γ) ψυχολογικές συνέπειες (άγχος, μειωμένη δέσμευση) όταν επικρατούν επιβολή, αποφυγή ή χρονοτριβή. Παράλληλα, η αθλητική κουλτούρα ομαδικότητας φαίνεται να προδιαθέτει τα μέλη σε λύσεις win-win, αρκεί να υπάρχουν σαφή όρια ρόλων. Τα ευρήματα οδηγούν σε προτάσεις πολιτικής, άλλους εκπαιδευτικά εργαστήρια διαμεσολάβησης, θεσμοθέτηση ταχέως μηχανισμού επίλυσης διαφορών και ετήσια «κάρτα ρόλου», με δυνατότητα μεταφοράς σε άλλους αθλητικούς ή εργασιακούς οργανισμούς.