Επιλεκτικός μετασχηματισμός του διαθεματικού ενιαίου πλαισίου προγραμμάτων σπουδών για το νηπιαγωγείο, κατά την εφαρμογή του από τους εκπαιδευτικούς

Abstract

Η σύγχρονη τάση θεώρησης του εκπαιδευτικού έργου γίνεται, αφ’ ενός μέσω μιας εξελικτικής προσωπικής και επαγγελματικής διαδικασίας που προσδιορίζεται από τη βιογραφία του εκπαιδευτικού και από όλες τις δράσεις συνεχούς εκπαίδευσης και επιμόρφωσής του, και αφ’ ετέρου μέσω ενός συστήματος θεωρητικής γνώσης και εμπειρίας που αυτός κατέχει. Τα στοιχεία αυτά περιγράφουν την έννοια της «προσωπικής θεωρίας της διδασκαλίας». Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να συνδέσει αυτή την έννοια με το φαινόμενο του μετασχηματισμού του αναλυτικού προγράμματος από «Επίσημο» σε «Λειτουργικό», στο πεδίο της προσχολικής εκπαίδευσης. Μέσω της διενέργειας εμπειρικής έρευνας σε ένα δείγμα 30 εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης που απασχολούνται σε δημόσιες σχολικές μονάδες του νομού Αρκαδίας, κατά το σχολικό έτος 2013-2014, επιχειρείται η διερεύνηση του τρόπου εφαρμογής του Διαθεματικού Ενιαίου Πλαισίου Προγραμμάτων Σπουδών για το νηπιαγωγείο (Δ.Ε.Π.Π.Σ.), αναφορικά με τη συχνότητα προσέγγισης των γνωστικών αντικειμένων που περιλαμβάνονται σε αυτό. Από τα δεδομένα που συλλέχθηκαν διαπιστώνεται ο επιλεκτικός μετασχηματισμός του αναλυτικού προγράμματος κατά την εφαρμογή του στην πράξη, καθώς εντοπίζεται ιδιαίτερη έμφαση στην καλλιέργεια ακαδημαϊκών δεξιοτήτων εκ μέρους των εκπαιδευτικών. Σε δεύτερο επίπεδο, επιχειρείται ο εντοπισμός των παραγόντων που συνθέτουν αυτού του είδους την αναπλαισίωση και διαπιστώνεται ότι συμβάλλουν σε αυτή στοιχεία που αφορούν στην προσωπική συγκρότηση των εκπαιδευτικών, στοιχεία που αφορούν στη σύνθεση της μαθητικής ομάδας και στοιχεία σχετικά με τις συνθήκες της σχολικής μονάδας.