Διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, του νομού Κορινθίας, σχετικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

Abstract

Το ζήτημα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών έχει αποτελέσει αντικείμενο μεταρρυθμίσεων αρκετές φορές στο παρελθόν, με την εφαρμογή της συστηματικής αξιολόγησης να εξακολουθεί να παραμένει μια πρόκληση. Στόχος της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με την αξιολόγησή τους. Ειδικότερα διερευνώνται οι απόψεις των εκπαιδευτικών για την αναγκαιότητα της αξιολόγησής τους, για το σκοπό, τους τομείς του εκπαιδευτικού έργου και τις μορφές που πρέπει να λάβει η αξιολόγηση ανά τομέα καθώς και τους φορείς που πρέπει να την υλοποιούν. Επίσης, επιχειρεί να ανιχνεύσει τις προϋποθέσεις για την αποτελεσματική λειτουργία της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και τους τρόπους αξιοποίησης των αποτελεσμάτων της αξιολόγησής τους. Το θέμα της εργασίας προσεγγίστηκε από τη σκοπιά της ποιοτικής έρευνας. Το δείγμα αποτέλεσαν 10 εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε δημόσια σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΕ) του νομού Κορινθίας, οι οποίοι επιλέχθηκαν με τη μέθοδο της σκόπιμης δειγματοληψίας. Για τη συλλογή των ερευνητικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο των ημιδομημένων συνεντεύξεων. Η ανάλυση των δεδομένων υλοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Από τη διεξαγωγή της έρευνας προέκυψε ότι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αποτελεί ζήτημα σύνθετο που προκαλεί διαφορετικές αντιδράσεις. Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί συμφωνούν με την αξιολόγησή τους,δηλώνουν όμως επιφυλακτικοί ως προς τα πρόσωπα και τους φορείς αξιολόγησης αλλά και ως προς τους σκοπούς της. Προτιμούν την εσωτερική αξιολόγηση και περισσότερο την αξιολόγηση με φορείς υλοποίησής της, το Διευθυντή και το Σύλλογο Διδασκόντων. Αντιμετωπίζουν την αξιολόγηση ως ανατροφοδότηση, ως βελτίωση και ως στοιχείο επαγγελματικής και κοινωνικής ανέλιξης. Η στάση τους απέναντι στην αξιολόγηση φαίνεται να επηρεάζεται από την έλλειψη οργανωμένης ενημέρωσής τους σε θέματα που αφορούν τους σκοπούς,τους στόχους και τις μορφές αξιολόγησης. Επίσης, δεν φαίνεται να έχουν καθόλου στην οπτική τους την αξιολόγηση ως διαδικασία κοινωνικής λογοδοσίας, δηλαδή γνωστοποίησης προς την κοινωνία που εν τέλει με τους φόρους της πληρώνει το εκπαιδευτικό σύστημα των αποτελεσμάτων που αυτό επιτυγχάνει.