Ο ρόλος του Μέντορα στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Κορινθίας. Απόψεις εκπαιδευτικών.

Abstract

Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία διερευνά τις απόψεις των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Κορινθίας σχετικά με την εισαγωγή και εφαρμογή του θεσμού του μέντορα στα ελληνικά σχολεία. Αφετηρία της μελέτης αποτελεί η ανάγκη για διαρκή και συνεχή επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών, μέσα σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από συνεχείς αλλαγές και αυξανόμενες απαιτήσεις. Ο θεσμός του μέντορα, αν και νεοεισαχθείς στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, καλείται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην καθοδήγηση και στη στήριξη των νεοδιοριζόμενων εκπαιδευτικών, διευκολύνοντας έτσι την επαγγελματική τους ένταξη και ενδυνάμωση. Το θεωρητικό μέρος της εργασίας παρουσιάζει το εννοιολογικό πλαίσιο του mentoring, τις βασικές μορφές και τα σχετικά μοντέλα εφαρμογής, τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ο αποτελεσματικός μέντορας, καθώς και τα πλεονεκτήματα και τις προκλήσεις που αφορούν τη μεντορική σχέση. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στις δυσκολίες θεσμικής υλοποίησης και στην αναγκαιότητα θεσμικής υποστήριξης και κατάλληλης επιμόρφωσης των μεντόρων. Η εμπειρική προσέγγιση βασίζεται σε ποσοτική έρευνα μέσω ερωτηματολογίων, που συμπληρώθηκαν από 100 εκπαιδευτικούς διαφόρων σχολικών μονάδων (μονοθέσιων, ολιγοθέσιων και πολυθέσιων) του νομού Κορινθίας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, παρόλο που ένα σημαντικό ποσοστό εκπαιδευτικών αναγνωρίζει τη συμβολή του θεσμού στην επαγγελματική ανάπτυξη και στη βελτίωση των διδακτικών πρακτικών, διαφαίνεται επιφύλαξη ως προς την αποτελεσματικότητά του, λόγω ελλείψεων σε θεσμική υποστήριξη, κατάλληλη επιμόρφωση και επαρκή χρόνο εφαρμογής. Επίσης, τονίζεται η ανάγκη προσαρμογής του θεσμού στις ανάγκες της κάθε σχολικής μονάδας και προτείνεται η θεσμική ενίσχυση του ρόλου του μέντορα, μέσω της συστηματικής επιμόρφωσης, ξεκάθαρου πλαισίου λειτουργίας και παροχής πόρων. Η μελέτη καταλήγει στη διατύπωση προτάσεων για την αναβάθμιση του θεσμού, υπογραμμίζοντας την ανάγκη συστηματικής επιμόρφωσης των μεντόρων, την καθιέρωση σαφούς θεσμικού πλαισίου και την παροχή των απαραίτητων πόρων. Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει τον θεσμό του μέντορα ως ουσιώδες εργαλείο καθοδήγησης και επαγγελματικής ενδυνάμωσης, επισημαίνοντας ωστόσο την ανάγκη για στρατηγικό επανασχεδιασμό της εφαρμογής του στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Συμπερασματικά, η εργασία αναδεικνύει τη σημασία του θεσμού του μέντορα ως εργαλείου καθοδήγησης, υποστήριξης και επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών, τονίζοντας ταυτόχρονα την αναγκαιότητα αναθεώρησης του πλαισίου υλοποίησής του, προκειμένου να επιτευχθεί η αποτελεσματική του ενσωμάτωση στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα.