Η συμβολή των λογοτεχνικών έργων με φιλοσοφικό περιεχόμενο στην ηθική φιλοσοφία

Abstract

Τα λογοτεχνικά έργα μπορούν να εμπεριέχουν και να υποδηλώνουν ηθικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις. Η λογοτεχνία προσφέρει ηθική γνώση και συμβάλλει μέσω της συμβολικής μεταφοράς και γνώση στην ενσυναίσθηση, η οποία παίζει καθοριστικό ρόλο στην όξυνση της ηθικής ευαισθησίας. Η σχέση ύφους και περιεχομένου, η συμβολή των συναισθημάτων εν γένει, αλλά και του αναγνώστη ειδικότερα, στη διατύπωση των ηθικών κρίσεων και στην ανίχνευση ηθικών αξιών, η δυνατότητα συμμετοχής της ηθικής διάστασης στην αξιολόγηση των λογοτεχνικών έργων, αλλά και ο ρόλος λογοτεχνικών μέσων έκφρασης, όπως η μεταφορά στην ανάδειξη του γνωστικού υπόβαθρου της ηθικής, καθώς και πλήθος άλλων θεμάτων που προκύπτουν από τη φιλοσοφική διεύρυνση λογοτεχνικών κειμένων, καθιστούν γόνιμη τη σχέση μεταξύ φιλοσοφίας και λογοτεχνίας. Κάποια μυθιστορήματα είναι πολύτιμοι και αναντικατάστατοι φορείς ηθικής φιλοσοφικής σκέψης. Εστιάζοντας, η λογοτεχνία το ενδιαφέρον της στο συγκεκριμένο και παρέχοντας επαρκείς αναλύσεις των συνθηκών, μέσα στις οποίες συμβαίνουν τα γεγονότα, αλλά και των εμπειριών, οι οποίες ενημερώνουν τις επιλογές των χαρακτήρων της, φαίνεται να αποκαλύπτει μια διάσταση ηθικής γνώσης που αφορά τις φιλοσοφικές ηθικές διερευνήσεις. Η σχέση ηθικής και λογοτεχνίας προκύπτει, επίσης, από το γεγονός ότι το ύφος του έργου επηρεάζεται από το περιεχόμενο. Η γνωστική διάσταση των συναισθημάτων μέσω της σύνδεσής τους με τις πεποιθήσεις, ακόμα και ο στοχασμός πάνω στις θεωρίες της ερμηνευτικής, ο οποίος είναι φιλοσοφικός, συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι αυτά συμμετέχουν στην ηθική καλλιέργεια και, ως εκ τούτου, στην ανάδειξη, με έναν ακόμη τρόπο, των μυθιστορημάτων, τα οποία τα προκαλούν, ως φορέων φιλοσοφικής και ηθικής γνώσης.