Η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Η περίπτωση των υπαλλήλων των Ο.Τ.Α.: Ελληνική πραγματικότητα και ευρωπαϊκή διάσταση

Abstract

Η οικονομική κρίση που επιβάλλει ραγδαίες αλλαγές σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο και οι μνημονιακές σχετικές δεσμεύσεις της χώρας μας καθιστούν ως επιτακτική αναγκαιότητα την ύπαρξη μιας αποτελεσματικής και αποδοτικής διοίκησης προς όφελος του πολίτη. Στο πλαίσιο αυτό η αξιολόγηση του ανθρώπινου δυναμικού της Δημόσιας Διοίκησης , συμπεριλαμβανομένου και του προσωπικού των Ο.Τ.Α., αναδεικνύεται σε ιδιαίτερης σημασίας ζήτημα που ,όπως φάνηκε, έχει απασχολήσει έντονα την ελληνική πολιτεία το τελευταίο διάστημα. Με αφορμή τον Ν.4369/2016 που εγκαινιάζει μια νέα φιλοσοφία ως προς το σύστημα αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων ,διερευνάται το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο. Γίνεται μια σύντομη παρουσίαση των κυριότερων προγενέστερων σχετικών νομοθετημάτων(Π.Δ. 318/1992, Ν.4250/2014), επισημαίνονται τα προβλήματα και αδυναμίες που αυτά παρουσίασαν και παρατίθενται αναλυτικά και συγκριτικά οι επιμέρους ρυθμίσεις του Ν.4369/2016, αφενός με το προϊσχύσαν καθεστώς και αφετέρου με τις σχετικές ρυθμίσεις που διέπουν την αξιολόγηση του προσωπικού των Ο.Τ.Α. της Γερμανίας. Το γεγονός ωστόσο ότι οι διατάξεις του Ν.4369/2016 παραμένoυν έως σήμερα ανεφάρμοστες, περιορίζει σημαντικά την έρευνα αναφορικά με την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής των σχετικών ρυθμίσεων. Ταυτόχρονα η διαφορετικότητα των ρυθμίσεων που διέπει την αξιολόγηση των υπαλλήλων των Ο.Τ.Α. σε κάθε ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας, δεν επιτρέπει στα πλαίσια της παρούσας έρευνας μια αναλυτική παρά μόνο μια γενική αποτύπωση του αντίστοιχου γερμανικού συστήματος αξιολόγησης.