ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ COVID-19 ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ

Abstract

Εισαγωγή: Η έξαρση της πανδημίας από τη νόσο του κορωνοϊού COVID-19, η οποία προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2, επέφερε παγκοσμίως μια υγειονομική κρίση, προκαλώντας κοινωνική αναταραχή και αυξημένο αίσθημα ανασφάλειας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύγκριση των στρατηγικών που αναπτύχθηκαν σε διεθνές επίπεδο για τον περιορισμό της διασποράς της λοίμωξης COVID 19. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (Google Scholar, PubMed, Science Direct, Medline), σε έγκυρες ιστοσελίδες (WHO, CDC, IHI, NHSN) και σε επιστημονικά τεκμηριωμένα άρθρα. Χρησιμοποιήθηκαν οι ακόλουθοι όροι αναζήτησης: πανδημία, στρατηγικές, lockdown, περιοριστικά μέτρα, COVID-19. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας περιλάμβανε κυρίως επιστημονικά άρθρα που δημοσιεύθηκαν τα τελευταία 10 χρόνια, επειδή αντικατοπτρίζουν τις πιο πρόσφατες πληροφορίες σχετικά με το υπό ανασκόπηση θέμα. Εντοπίστηκαν και εξετάστηκαν περισσότερα από 5000 άρθρα και επιλέχθηκαν 120 για αυτήν τη μελέτη. Για να επιβεβαιωθεί ότι δεν παραβλέφθηκαν σχετικές κριτικές, πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις αναφορές όλων των σχετικών μελετών για τον προσδιορισμό τυχόν πρόσθετης έρευνας. Αποτελέσματα: Οι στρατηγικές περιορισμού της πανδημίας εφαρμόστηκαν από πολλές χώρες για τον έλεγχο της εξάπλωσης της πανδημίας COVID-19. Η Κίνα κατάφερε σε μεγάλο βαθμό την επιπέδωση της καμπύλης των κρουσμάτων συγκριτικά με τις άλλες χώρες καθώς είναι μια από τις λίγες χώρες που κατάφερε να διατηρήσει τον έλεγχο της πανδημίας COVID 19. Σε γενικές γραμμές οι στρατηγικές των χωρών που εφαρμόστηκαν για την αντιμετώπιση της πανδημίας έφεραν αποτελέσματα στον περιορισμό της διασποράς και στη μείωση των ενεργών κρουσμάτων και θανάτων. Συμπεράσματα: Μελετώντας προσεκτικά το μοναδικό επιδημιολογικό και κλινικό χαρακτηριστικό του ιού και την προκύπτουσα πανδημία, και μαθαίνοντας από προηγούμενα λάθη και από την εμπειρία άλλων χωρών, μπορούν να αναπτυχθούν πιο αποτελεσματικές στρατηγικές που θα οδηγήσουν σε συνεχή περιορισμό της διασποράς στην κοινότητα.