Ο Ρόλος των ΜΚΟ ως Εργαλείο Εφαρμογής Πολιτικών στο Πλαίσιο της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης

Abstract

Η παγκοσμιοποίηση και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση της πολιτικής ισχύος των εθνών-κρατών, με αποτέλεσμα η χάραξη των εθνικών πολιτικών να συνδιαμορφώνεται πλέον και από διεθνικούς παράγοντες, όπως οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Ο ρόλος των τελευταίων, γίνεται όλο και πιο πολυσχιδής με το πέρασμα των χρόνων, καταλαμβάνοντας παράλληλα όλο και μεγαλύτερη επιρροή στη διαμόρφωση της παγκόσμιας πολιτικής. Η δύναμη και η επιρροή που ασκούν οι ΜΚΟ στους διεθνείς οργανισμούς και στις πολυεθνικές εταιρίες, δείχνει να είναι μεγάλη, χρησιμοποιώντας διάφορα εργαλεία άσκησης πολιτικής και μορφές πολιτικής πίεσης. Η χρηματοδότηση και τα κίνητρα των χορηγών, άλλοτε παίζουν σημαντικότερο ρόλο απ’ό,τι οι αρχές και οι αξίες της εκάστοτε ΜΚΟ και άλλοτε όχι. Ο όλο και αυξανόμενος αριθμός των ΜΚΟ αυξάνει με τη σειρά του τον ανταγωνισμό, για το ποια από αυτές θα πάρει τη μερίδα του λέοντος στη χρηματοδότηση. Οι ΜΚΟ καταλήγουν έτσι να υιοθετήσουν αρχές και πρότυπα οργάνωσης, διοίκησης και προώθησης ιδιωτικών επιχειρήσεων. Κάποιες από αυτές οδηγούνται από αγνά κίνητρα ενώ άλλες εξυπηρετούν συμφέροντα και καταλήγουν να είναι άλλο ένα εργαλείο των αγορών και των κυβερνήσεων με επιθετική εξωτερική πολιτική. Επίσης, οι ΜΚΟ έχουν κενά ως προς τη διαφάνεια και τη λογοδοσία, τόσο προς τα μέλη τους, όσο και προς την Κοινωνία στην οποία απευθύνονται. Αν και έχουν διαμορφώσει εναλλακτικούς χώρους πολιτικής, ωστόσο υπάρχουν όρια ως προς την αποτελεσματικότητά τους.