Η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση ως μέσο για την καλλιέργεια των κοινωνικών δεξιοτήτων στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού

Abstract

Με το παρόν πόνημα επιχειρείται να διερευνηθεί το κατά πόσο η υλοποίηση ενός θεατροπαιδαγωγικού προγράμματος, σχεδιασμένου σύμφωνα με τις τεχνικές της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση, δύναται να βελτιώσει τις κοινωνικές δεξιότητες των μαθητών των πρώτων τάξεων του Δημοτικού και κατ’ επέκταση να προωθήσει την ψυχοκοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξή τους. Για το λόγο αυτό, η έρευνα έλαβε χώρα σε Δημοτικό σχολείο του νομού Αττικής και πιο συγκεκριμένα, σε σχολική μονάδα της Πρωτοβάθμιας Διεύθυνσης Α' Πειραιά. Το αστικό δείγμα απαρτιζόταν από 13 μαθητές (Ν = 6 αγόρια και 7 κορίτσια), ενός τμήματος της Γ’ Δημοτικού, που παρουσίαζαν ανομοιογένεια, λόγω της πολυπολυτισμικότητας που ενέχει το εν λόγω σχολείο. Για τη συλλογή των δεδομένων, αξιοποιήθηκε μια μεικτή έρευνα δράσης, καθώς συνδύαζε την ποιοτική και την ποσοτική μέθοδο. Πιο συγκεκριμένα, στην ποιοτική μέθοδο, ακολουθήθηκε η καταγραφή των παρατηρήσεων των αντιδράσεων των μαθητών στις εκάστοτε παρεμβάσεις του προγράμματος, αξιοποιώντας το ημερολόγιο παρατήρησης. Από την άλλη, στην ποσοτική μέθοδο, χρησιμοποιήθηκε τo μεταφρασμένο ερωτηματολόγιο των των Niina Juntila, Marinus Voeten, Ari Kaukiaienen και Marja Vauras (2006) που αποτελείται από συνολικά δεκαπέντε (15) ερωτήσεις, κλειστού τύπου κλίμακας Likert, επιδιώκοντας τη μέτρηση των κοινωνικών δεξιοτήτων για παιδιά σχολικής ηλικίας. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν το παραπάνω ερωτηματολόγιο δύο (2) φορές, πριν και μετά τις παρεμβάσεις, προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι επιδράσεις (θετικές – αρνητικές) της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση στις κοινωνικές δεξιότητες των μαθητών - συμμετεχόντων της έρευνας.