Εκτίμηση κακώσεων Αλπικής Χιονοδρομίας (σκι) και Χιονοσανίδας (snowboard) σε χιονοδρομικό κέντρο κράτους Νότιας Ευρώπης τη χειμερινή περίοδο 2011-2012

Abstract

Σκοπός Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανάλυση και διερεύνηση των μηχανισμών κακώσεων που αφορούν σε αθλητές που ασχολούνται με την αλπική χιονοδρομία (ski) και τη χιονοσανίδα (snowboard). Αρχικά πραγματοποιείται επιδημιολογική μελέτη των κακώσεων, διερευνείται ο μηχανισμός κάκωσης αθλητών-επισκεπτών αλπικής χιονοδρομίας και χιονοσανίδας σε χιονοδρομικό κέντρο της Νότιας Ευρώπης και συγκρίνονται τα αποτελέσματα με αυτά που προέκυψαν από αντίστοιχη επιδημιολογική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε στο ίδιο Χιονοδρομικό Κέντρο τις χειμερινές περιόδους 2004-05 και 2005-06. Υλικό και μέθοδος Η στατιστική ανάλυση των 343 ερωτηματολογίων της παρούσας εργασίας παρουσιάστηκε με το πρόγραμμα Microsoft Excel ενώ η οικονομετρική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο ελαχίστων τετραγώνων (OLS). Τα επεξεργασμένα ερωτηματολόγια αναφέρονταν σε δεδομένα που προέκυψαν από καταγραφή περιστατικών, που εξετάστηκαν στα Ιατρεία του Χιονοδρομικού Κέντρου του Παρνασσού, τη χειμερινή περίοδο 2011-2012 κατόπιν συμπλήρωσης της επίσημης φόρμας περιστατικού (ερωτηματολόγιο) του Χιονοδρομικού Κέντρου Παρνασσού από τον εξετάζοντα γιατρό/νοσηλευτή και με την προφορική συναίνεση του τραυματία. Αποτελέσματα Η μεγάλη πλειοψηφία των χιονοδρόμων αξιολόγησαν το επίπεδό τους στο άθλημα ως αρχάριο ή μέτριο, δήλωσαν πως πριν τον τραυματισμό είχαν κάνει από 0 έως 5 μαθήματα καθώς και ότι χιονοδρομούσαν από 0 έως 4 ώρες. Επιπλέον, οι χιονοδρόμοι με λιγότερες ημέρες χιονοδρομίας παρουσίασαν υψηλότερου βαθμού τραυματισμό. Οι γυναίκες χιονοδρόμοι ήταν πιο επιρρεπείς σε σοβαρότερο τραυματισμό καθώς εμφάνισαν διπλάσια ποσοστά σε σχέση με τον αντρικό πληθυσμό. Οι skiers εμφάνισαν τραυματισμό κυρίως στο κάτω άκρο (κάκωση γόνατος) ενώ οι snowboarders κυρίως στο άνω άκρο (ίδιες πιθανότητες με τραύμα στον ώμο ή στον καρπό). Οι γυναίκες σε σχέση με τους άντρες παρουσίασαν τραυματισμό περισσότερο στο κάτω άκρο, ενώ στο άνω άκρο η σχέση που παρουσιάζεται είναι αντίστροφη. Τέλος, ο αίθριος καιρός καθώς και το λειωμένο χιόνι αποδείχτηκαν κακοί προγνωστικοί παράγοντες πρόκλησης σοβαρότερου βαθμού ατυχήματος.

Συμπεράσματα Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν πως η κατανομή, τα είδη και οι τύποι τραυματισμών είναι παρόμοια με αυτά που έχουν ήδη καταγραφεί στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Επιπλέουν τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης επισημαίνουν τα μεγάλα περιθώρια βελτίωσης της χιονοδρομίας στην Ελλάδα αλλά και τη σημαντικότητα της διατήρησης των υπαρχουσών μηχανισμών και δομών ασφαλείας και τη συνεχή επανεκτίμησή τους ώστε οι χιονοδρόμοι να απολαμβάνουν με ασφάλεια τη χιονοδρομία τους.