Κοινωνικές διακρίσεις και αγορά εργασίας: Οι απόψεις των Αιγύπτιων μεταναστών αναφορικά με την υφιστάμενη κατάσταση στην Ελληνική πραγματικότητα

Abstract

Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται την διερεύνηση των απόψεων των Αιγυπτίων μεταναστών αναφορικά με την υφιστάμενη εργασιακή κατάσταση στην Ελλάδα, σε συνάρτηση με το κοινωνικό φαινόμενο των διακρίσεων, καθώς και όμορων μορφών δυσμενούς συμπεριφοράς. Το περιεχόμενο της εργασίας παρουσιάζει τις παραμέτρους που έχει διαμορφώσει η έλευση της οικονομικής κρίσης και τον αντίκτυπο που έχει προκαλέσει στους κόλπους της αγοράς εργασίας. Παράλληλα, η βιβλιογραφική ανασκόπηση εστιάζει στα ζητήματα που έχουν ανακύψει για τον ευπαθή πληθυσμό των μεταναστών, όπου εκτός από τη δυσκολία ανάληψη θέσεων εργασίας, οι μετανάστες καθίστανται -κατά περιπτώσεις- τα υποκείμενα διακριτικών συμπεριφορών και άδικης αντιμετώπισης στα πλαίσια της εργασίας τους η στην βάση της πρόσβασης σε αυτή. Η μεθοδολογία της εν λόγω μελέτης στηρίζεται στη συλλογή πρωτογενών και δευτερογενών δεδομένων. Η συλλογή των δευτερογενών δεδομένων αφορά στα επιστημονικά περιοδικά και τις διαδικτυακές πηγές. Τα πρωτογενή δεδομένα της εργασίας αποτέλεσαν οι πληροφορίες από βιβλία, κυβερνητικά έγγραφα, έρευνες άλλων επιστημόνων καθώς και οι συνεντεύξεις που λήφθηκαν από τον πληθυσμό των Αιγυπτίων μεταναστών στα πλαίσια της έρευνας. Βασικό ερευνητικό εργαλείο της έρευνας αποτέλεσε η συνέντευξη. Το δείγμα της συνέντευξης που εξετάστηκε από τον ερευνητή απαρτίστηκε από οχτώ στο σύνολο τους Αιγύπτιους μετανάστες οι οποίοι διαμένουν και έχουν εργαστεί στην Ελλάδα εδώ και αρκετά χρόνια. Τα βασικά συμπεράσματα που ανάχθηκαν από την ερευνητική διαδικασία είναι οι επισφαλείς συνθήκες στις οποίες αναγκάζονται να εργάζονται υπομένοντας την διακριτική συμπεριφορά από μια μερίδα των εργοδοτών, η στήριξη της κοινότητας τους στην Ελλάδα, η οποία λόγω της κρίσης αδυνατεί πλέον να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση όμορων περιστατικών, η έλλειψη πληροφόρησης αναφορικά με την διαδικασία καταγγελίας διακριτικών περιστατικών από τους μετανάστες και τέλος ο ρόλος του κράτους, το οποίο σύμφωνα με το δείγμα αδυνατεί ή αδιαφορεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Η έκβαση των αποτελεσμάτων βρίσκει σύμφωνη την θεωρία με την έρευνα, καθιστώντας ξεκάθαρο ότι οι διακρίσεις λαμβάνουν χώρα σε έντονο βαθμό και η άμβλυνση του φαινομένου μπορεί να επιτευχθεί με την συνεργασία του κράτους και των πολιτών, ώστε να καταπολεμηθούν περιστατικά στέρησης των νόμιμων εργασιακών δικαιωμάτων.