Τα προβλήματα των ασυνόδευτων ανηλίκων αιτούντων άσυλο και η πρόληψή τους από τις δομές φιλοξενίας

Abstract

Τα τελευταία χρόνια, μεταξύ των αλλοδαπών που εισέρχονται στη χώρα και ζητούν διεθνή προστασία εμφανίζονται, ολοένα και συχνότερα, ανήλικοι, παιδιά ή έφηβοι, που φθάνουν στη χώρα μόνοι τους, χωρίς την οικογένειά τους ή άλλον ενήλικα που να τους συνοδεύει και να μεριμνά για αυτούς. Αυτά τα παιδιά που ζητούν διεθνή προστασία είναι γνωστά ως ασυνόδευτοι ανήλικοι. Η κατηγορία αυτή των παιδιών είναι μια πολυπλεύρως ευαίσθητη ομάδα. Ως παιδιά έχουν τις ίδιες ανάγκες με τα υπόλοιπα παιδιά. Παράλληλα, ως αιτούντες άσυλο πολλά από αυτά έχουν εμπειρίες διώξεων και πολέμων και όλα ταξιδεύουν μόνα τους χωρίς κηδεμονία. Ως μια ειδική κατηγορία παιδιών χρειάζονται ειδική μεταχείριση, νομική και κοινωνική προστασία που καλείται να καλυφθεί μέσω των δομών φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων αιτούντων άσυλο. Τα προβλήματα των παιδιών αυτών άλλοτε βρίσκουν λύσεις και τα ίδια βοήθεια μέσα από τις δομές φιλοξενίας και άλλοτε οι τελευταίες προσπαθούν παράλληλα με τα προβλήματα των παιδιών να λύσουν και τα δικά τους προβλήματα που προκύπτουν μέσα από ένα προνοιακό σύστημα που έχει σοβαρές ελλείψεις και καθρεπτίζει την ανυπαρξία πολιτικής βούλησης και ευαισθησίας. Η παρούσα εργασία προσπαθεί να παρουσιάσει τα προβλήματα των παιδιών, τον τρόπο πρόληψης και επίλυσής τους στα πλαίσια μια δομής φιλοξενίας και να διατυπώσει τις δυσκολίες της δομής στην παροχή προστασίας.