Η συμβολή της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση ως μέσο ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων σε ενήλικα άτομα με αναπηρία.

Abstract

Η έρευνα αυτή εκπονήθηκε με στόχο να διερευνήσει την επίδραση της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση αναφορικά με την καλλιέργεια κοινωνικών δεξιοτήτων σε ενήλικα άτομα με αναπηρία, αυτισμό και νοητική καθυστέρηση. Οι κοινωνικές δεξιότητες σε άτομα με οποιαδήποτε αναπηρία είναι ένα ζήτημα που προβληματίζει το οικογενειακό και ευρύτερο περιβάλλον του ατόμου. Αυτό συμβαίνει διότι το άτομο με αναπηρία έχει ανάγκη την ενσωμάτωση στην κοινωνία και πολύ περισσότερο αν αυτό το άτομο έχει περάσει στην ενήλικη ζωή. Όταν αυτοί οι άνθρωποι ενηλικιώνονται, τότε ξεκινά για την οικογένεια ένας συνεχής προβληματισμός για το μέλλον, πώς θα μπορέσει να επιβιώσει όταν οι γονείς δε θα μπορούν πια να παρέχουν φροντίδα, πώς θα εξελιχθεί η προσωπικότητά του, με ποιον τρόπο θα καταφέρει να ενσωματωθεί στο κοινωνικό σύνολο και τελικά ποια θα είναι η τύχη του. Πάνω σε αυτούς τους προβληματισμούς εργάζονται και οι επαγγελματίες που αναλαμβάνουν τη φροντίδα των ατόμων αυτών, σωματική, πνευματική και ψυχολογική. Γι’ αυτό εφαρμόζουν μεθόδους που σκοπεύουν στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, οι οποίες θα καταστήσουν το άτομο όσο γίνεται πιο ικανό να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις της σύγχρονης ζωής. Μία από αυτές τις μεθόδους είναι η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση, η οποία έχει τη δυνατότητα να προετοιμάσει το άτομο με αναπηρία ώστε να διαβιώσει εναρμονισμένα στο κοινωνικό σύνολο, να επικοινωνήσει, να συναισθανθεί, να συνάψει υγιείς σχέσεις και να εκφραστεί. Η έρευνα που παρουσιάζεται στην εργασία κάνει χρήση των μεθόδων της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση ώστε να μελετήσει την ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων σε ενήλικα άτομα με αναπηρία, αυτισμό και νοητική καθυστέρηση. Η έρευνα έλαβε χώρα στο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης για άτομα με αναπηρία του Νομού Αργολίδας, που λειτουργεί υπό την αιγίδα του Συλλόγου ΑΜΕΑ Αργολίδας και της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Έγιναν συνολικά 12 παρεμβάσεις με διάρκεια 60 λεπτών και συμμετείχαν 24 άτομα ηλικίας 24 έως 58 ετών, όλοι καταγόμενοι από το νομό Αργολίδας. Δόθηκε στους εκπαιδευτές, πριν και μετά τις παρεμβάσεις, το ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (SDQ), (Goodman et al, 2000: 534). Τα στατιστικά αποτελέσματα βγήκαν με τη χρήση του προγράμματος SPSS, εφαρμόζοντας το κριτήριο Wilcoxon. Παραχωρήθηκαν ημιδομημένες συνεντεύξεις από τους εκπαιδευτές και εφαρμόστηκε άτυπη συμμετοχική παρατήρηση. Τα ευρήματα της ποσοτικής και της ποιοτικής ανάλυσης έδειξαν ότι η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση επέδρασε ευνοϊκά σχετικά με την ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων στα ενήλικα άτομα με αναπηρία. Βελτιώθηκε η κοινωνική συμπεριφορά, οι σχέσεις και η ομαδικότητα των συμμετεχόντων κάτι που φάνηκε μόνο με τις ποιοτικές μεθόδους συλλογής δεδομένων. Η ποσοτική ανάλυση δεν έδειξε αξιόλογες μεταβολές ως προς τις κοινωνικές δεξιότητες των συμμετεχόντων.