Αναδιοργάνωση ΟΑΕΔ – αναβάθμιση υπηρεσιών και ενδυνάμωση θεσμικού ρόλου στην αγορά εργασίας (2012 -2018)

Abstract

Η ολοένα και ανοδική τάση της ανεργίας, συνδυαστικά με την προκύπτουσα ανάγκη του εκσυγχρονισμού και της μετεξέλιξης που χαρακτηρίζει κάθε σύγχρονο Δημόσιο Φορέα Απασχόλησης, αποτέλεσαν τα απαραίτητα κίνητρα για τον Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), ώστε να οδηγηθεί στην υιοθέτηση συγκεκριμένου σχεδίου Αναδιοργάνωσης (2012 έως σήμερα), γνωστό με τον όρο re - engineering, μέσα από την εφαρμογή συγκεκριμένων δράσεων, χρησιμοποιημένου ευρέως τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το σχέδιο αναδιοργάνωσης του ΟΑΕΔ στοχεύει αρχικά στη βελτίωση της σχέσης του Οργανισμού με τον πληθυσμό εξυπηρέτησης του, ανέργους αλλά και επιχειρήσεις. Δευτερευόντως, στόχο του αποτελεί η παροχή βέλτιστων υπηρεσιών και η αναβάθμιση του θεσμικού του ρόλου στη λειτουργία της αγοράς εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, αντικείμενο του παρόντος πονήματος αποτελεί η διαπίστωση της επίδρασης της πρακτικής της αναδιοργάνωσης που έχει λάβει χώρα στην λειτουργία του ΟΑΕΔ και στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών του στο κοινό που απευθύνεται σε αυτόν αλλά και επιπλέον, στην αντίληψη που έχουν οι υπάλληλοι του Οργανισμού για την εφαρμογή των πρακτικών της αναδιοργάνωσης έως σήμερα. Για τον σκοπό αυτό έλαβε χώρα η σύνταξη δύο ερωτηματολογίων, τα οποία και διανεμήθηκαν σε υπαλλήλους των ΚΠΑ2 της Περιφερειακής Διεύθυνσης Αττικής του ΟΑΕΔ, και στο κοινό το οποίο συνεργάζεται με τα παραπάνω ΚΠΑ2. Σύμφωνα με τις απαντήσεις τους, διαπιστώθηκε πως η αναδιοργάνωση θεωρείται από τους εργαζόμενους - υπαλλήλους του ΟΑΕΔ ότι έχει διευκολύνει το επίπεδο εργασίας συγκριτικά με το παρελθόν αλλά χρειάζονται μερικές ακόμα βελτιώσεις. Από την πλευρά, των συναλλασσόμενων προκύπτει μία θετική αντίληψη για ένα Δημόσιο Οργανισμό που ικανοποιεί τις ανάγκες του πολίτη με σύγχρονες μεθόδους και ακολουθεί τις εξελίξεις της εποχής. Κυρίως όμως αυτό αναφέρεται στην ικανοποίηση των συναλλασσόμενων για κοινωνικές παροχές και την χρησιμοποίηση της τεχνολογίας στις συναλλαγές τους και σε μικρότερο βαθμό για σύζευξη αγοράς και εργασίας, δηλαδή για εύρεση εργασίας.