Η σχέση μεταξύ σώματος και χώρου στο παραστάσιμο γεγονός

Abstract

Στην παρούσα εργασία μελετώ το συνεχή διάλογο μεταξύ του ανθρώπινου σώματος και του περιβάλλοντός του, τόσο στα χορευτικά γεγονότα όσο και στα πλαίσια της καθημερινής ζωής . Αναλύεται θεωρητικά η ιδέα ότι το σώμα είναι συνδεδεμένο τόσο με την προσωπική αίσθηση του εαυτού, όσο και με το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο του οποίου αποτελεί μέρος. Ενσωματώνει στοιχεία του πολιτισμού μέσα από τις καθημερινές πρακτικές και τις προσωπικές επιλογές. Φέροντας αυτές τις εγγραφές το άτομο με την κίνησή του διαμορφώνει τους χώρους κατοίκησής του και ταυτόχρονα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εκάστοτε χώρου ορίζουν την ατομική και συλλογική του δράση μέσα σε αυτόν. Παράλληλα με τη θεωρητική έρευνα, πραγματοποιήθηκε και καλλιτεχνική έρευνα που βασίστηκε στην πρακτική του περπατήματος. Σχεδίασα ένα συμμετοχικό περίπατο με ακουστικές οδηγίες για να εξετάσω εάν αλλάζοντας τον τρόπο που περπατάμε σε ένα συγκεκριμένο δρόμο της πόλης, αλλάζει η εμπειρία μας και ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε αυτόν το συγκεκριμένο χώρο. Σε αυτή τη συνθήκη η καθημερινή κίνηση που πραγματοποιείται στο περιβάλλον της πόλης μπορεί να ιδωθεί (πέρα από τη λειτουργική χρήση της) ως χορευτικό γεγονός και η πόλη ως χορογραφικός χώρος. Από την καλλιτεχνική δράση του περιπάτου προέκυψαν στους/στις συμμετέχοντες-ουσες νέες σκέψεις, συναισθήματα και συνειδητοποιήσεις. Παρατήρησαν τον εαυτό τους και τον περίγυρο , βρήκαν προσωπικές συνδέσεις με το χώρο και τους συνοδοιπόρους, διερωτήθηκαν σχετικά με τον τρόπο που περπατούν καθημερινά στην πόλη, κατά πόσο ακολουθούν τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους ή επηρεάζονται από τις κοινωνικές συμβάσεις. Ο περίπατος λειτούργησε ως μια ενδοσκόπηση που φανέρωσε ποιητικές πτυχές της καθημερινότητας και έθεσε μια νέα, ενσώματη δίοδο παρατήρησης, προβληματισμού και κριτικής σκέψης.