Acts of Solidarity during the greek Crisis in the area of Education: the case of Corinth

Abstract

Στην Ελλάδα της κρίσης, οι αλλαγές υπήρξαν δραματικές και ραγδαίες. Υπό το βάρος δημοσιοοικονομικών προσαρμογών, οικονομικής κρίσης που γρήγορα μετεξελίχθηκε σε κοινωνική, το κράτος αποδείχθηκε ανεπαρκές ως πάροχος της απαραίτητης θεσμικής αλληλεγγύης. Η εκπαίδευση δέχθηκε πλήγματα που αφορούσαν κυρίως περικοπές, απολύσεις και κλείσιμο σχολείων. Παράλληλα και η οικογένεια, ως βασικός πυλώνας κοινωνικής πολιτικής, δεν μπόρεσε να εξισορροπήσει την κατάσταση αφού επηρεάστηκε στην συντριπτική πλειοψηφία και εξαιρετικά βίαια από τα νέα οικονομικά δεδομένα. Μία έννοια που ακούγεται και χρησιμοποιείται συχνά είναι η κοινωνική αλληλεγγύη. Τι σημαίνει όμως; Ίσως από τις πιο αμφίσημες έννοιες που συνδέονται με την κοινωνική πολιτική, με πολλές προεκτάσεις και διαφορετικές εφαρμογές. Η παρούσα εργασία εξετάζει μια νέα μορφή κοινωνικής αλληλεγγύης που εμφανίστηκε στην Ελλάδα της κρίσης. Συνδέεται με την εκπαίδευση και ονομάζεται κοινωνικό φροντιστήριο. Αντικείμενο της έρευνας είναι η περίπτωση του κοινωνικού φροντιστηρίου στην πόλη της Κορίνθου. Συγκεκριμένα αποσκοπεί στο να εμβαθύνει στον τρόπο που νοηματοδοτείται η έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης στον καιρό της κρίσης, μέσω της εκπαίδευσης. Επιπρόσθετα, να καταγράψει αν η συγκριμένη δράση κοινωνικής αλληλεγγύης υπήρξε επιτυχής στη μείωση των κοινωνικών και εκπαιδευτικών ανισοτήτων και στο να διαμορφώσει μία νέα κουλτούρα εθελοντισμού και κοινωνικού ακτιβισμού σε τοπικό επίπεδο. Τα ευρήματα συνάδουν με τις ερευνητικές υποθέσεις. Η κρίση υπήρξε παράγοντας κινητοποίησης και διαμόρφωσης μίας κουλτούρας κοινωνικής αλληλεγγύης. Οι καθηγητές και φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης δείχνουν να έχουν μία ποιο καθαρή εικόνα περί αυτού σε σχέση με τους μαθητές. Η συγκεκριμένη κοινωνική δράση επίσης δείχνει να έχει συμβάλλει στη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, παρέχοντας ίσες εκπαιδευτικές ευκαιρίες στους μαθητές, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο την κοινωνική συνοχή. Η συμβολή της παρούσας εργασίας, αν και δεν παρέχει γενικεύσιμα στοιχεία, κρίνεται σημαντική καθώς θα προστεθεί στον, ήδη αυξανόμενο, αριθμό ερευνών σχετικά με την κοινωνική αλληλεγγύη, κυρίως μετά την κρίση.