Η σύμπραξη έργων μέσα από τις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) (μελέτες περίπτωσης)

Abstract

Οι Συμβάσεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί όχι μόνο στην χώρα μας αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο με κάποιες από αυτές να είναι πετυχημένες και με άλλες να είναι αποτυχημένες. Το ενδιαφέρον από πλευράς ιδιωτικών εταιριών ώστε να τους παραχωρηθούν αρμοδιότητες που παραδοσιακά ήταν μέρος του δημοσίου τομέα, είναι μεγάλο. Οι παθογένειες του Ελληνικού Κράτους, οι διάφορες αδυναμίες που αυτό αντιμετωπίζει, η οικονομική κρίση με τα όποια αποτελέσματά της, τα οποία είναι εμφανή ακόμη και σήμερα, αλλά και η ανάγκη για την παροχή έργων και υπηρεσιών υψηλής ποιότητας “ενδυνάμωσαν” τις Συμπράξεις αυτού του είδους. Ο Νόμος 3389/2005 επέτρεψε τη δημιουργία Συμβάσεων τέτοιου είδους ωφελώντας και τις δύο πλευρές με αυτό τον τρόπο, καλύπτοντας τις διάφορες ελλείψεις και τα κενά που υπάρχουν. Πλέον οι ΣΔΙΤ αποτελούν μια συνήθη πρακτική, παραχώρησης αρμοδιοτήτων μέσα από μακροχρόνιες συνεργασίες – συμβάσεις ανάμεσα στο Δημόσιο (πχ ΟΤΑ, Περιφέρειες) και επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα. Η κάθε χώρα αναπτύσσεται σε διάφορους τομείς (κοινωνικοοικονομικούς ) αλλά και ενδυναμώνεται η βιοτική ανάπτυξη των πολιτών της. Είναι ένας τρόπος ενθάρρυνσης του υγιούς ανταγωνισμού ανάμεσα στις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα με απώτερο σκοπό την επίτευξη συμφωνιών ανάμεσα στις δύο πλευρές. Η παρούσα εργασία είναι μια προσπάθεια παρουσίασης των Συμπράξεων του Δημοσίου με τον Ιδιωτικού Τομέα τόσο από θεωρητική σκοπιά όσο και πρακτική μέσα από διάφορες μελέτες περίπτωσης στον Ελλαδικό χώρο.