Το ταξίδι της ύπαρξης στην ώριμη ποίηση της Κικής Δημουλά

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την υπαρξιακή διάσταση του ώριμου ποιητικού έργου της Κικής Δημουλά υπό το πρίσμα της υπαρξιακής φιλοσοφίας και δομείται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο προσδιορίζουμε ως ώριμη περίοδο αυτή που περιλαμβάνει τις έξι τελευταίες ποιητικές συλλογές της Δημουλά (Ήχος απομακρύνσεων, Χλόη θερμοκηπίου, Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως, Τα εύρετρα, Δημόσιος καιρός, Άνω τελεία), εξετάζουμε τα θεματικά μοτίβα των ποιημάτων και χαρτογραφούμε την ιδιότυπη γραφή της ποιήτριας. Στο δεύτερο κεφάλαιο ανιχνεύουμε το φιλοσοφικό υπόβαθρο της δημούλειας ποίησης, εστιάζοντας στο ζήτημα της ανθρώπινης ύπαρξης, που αναδύεται μέσω εννοιών οι οποίες τροφοδοτούν τον υπαρξιακό προβληματισμό, όπως είναι η ζωή, ο θάνατος, ο χρόνος και το θείο. Εφαρμόζοντας ως μεθοδολογικό εργαλείο τον υπαρξισμό, που καλλιεργήθηκε κατά τον 20ό αιώνα στη Δυτική Ευρώπη από εξέχοντες φιλοσόφους (Kierkegaard, Heidegger, Sartre), προσεγγίζουμε την ποίηση της Δημουλά και αναγνωρίζουμε τον διαλεκτικό δεσμό που αναπτύσσεται μεταξύ αυτής και της φιλοσοφίας. Ειδικότερα, η πραγμάτευση υπαρξιακών εννοιών μέσα από αναφορές στην υπαρξιακή φιλοσοφία αναδεικνύει τον φιλοσοφικό στοχασμό που διέπει τα δημούλεια ποιήματα, οδηγώντας και σε μια βαθύτερη ερμηνευτική προσπέλαση του ποιητικού έργου. Στο τρίτο κεφάλαιο στοιχειοθετούμε την ταυτότητα της δεύτερης μεταπολεμικής ποιητικής γενιάς, στην οποία αναντίρρητα εντάσσεται η ποιήτρια, επαληθεύοντας την επιρροή του υπαρξισμού στην ποιητική της παραγωγή, και τεκμηριώνουμε τον υπαρξιακό χαρακτήρα της ποίησής της. Τέλος, ευελπιστούμε ότι αυτή η εργασία θα αποτελέσει μια λειτουργική μελέτη που θα μαρτυρά πώς η φιλοσοφία μπορεί να ασκηθεί στα λογοτεχνικά έργα, ερευνώντας διαχρονικά και υπερτοπικά υπαρξιακά ερωτήματα.