Έντουαρντ Άλμπι: οι γυναίκες στις συζυγικές σχέσεις

Abstract

Ο Έντουαρντ Άλμπι θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους συγγραφείς του Θεάτρου του Παραλόγου στην Αμερική σύμφωνα με τον κριτικό Μάρτιν Έσλιν. Μέσα από τα έργα του ο συγγραφέας ασκεί κριτική στην Αμερικανική μεταπολεμική κοινωνία, όπου επικρατούσε το πρότυπο του «Αμερικανικού Ονείρου», με τις αξίες της ευημερίας, της ατομικής επιτυχίας και της οικογενειακής ευτυχίας. Ο Άλμπι θίγει καίρια ψυχολογικά και κοινωνικά ζητήματα της σύγχρονης εποχής, ανάμεσα στα οποία αναδύεται ως πολύ σημαντικός ο θεσμός του γάμου και ο ρόλος της γυναίκας μέσα σε αυτόν την εποχή του «Αμερικάνικου Ονείρου». Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η διερεύνηση των συζυγικών σχέσεων των πρωταγωνιστριών σε ορισμένα χαρακτηριστικά έργα του. Εστιάζοντας κυρίως στα έργα: Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ;, Ευαίσθητη ισορροπία και Η Γίδα, προκύπτει ότι ο συγγραφέας παρουσιάζει τις δυσλειτουργίες του θεσμού του γάμου μέσα από μια ανατρεπτική ματιά. Παρότι τα πρώτα δύο έργα είναι γραμμένα την δεκαετία του 1960, μια εποχή όπου κυριαρχούσε το πρότυπο της οικιακής συζύγου και το τρίτο είναι γραμμένο το 2000, σε μια πιο προοδευτική εποχή, ο γάμος παρουσιάζεται ως ένας θεσμός συμβιβασμών, υποκρισίας και αδιεξόδων. Ο Αμερικάνος συγγραφέας, χρησιμοποιώντας στοιχεία του Θεάτρου του Παραλόγου, έχει δημιουργήσει ποικίλους τύπους γαμήλιων σχέσεων και καταστάσεων. Στο πιο γνωστό του έργο Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ;, κεντρικό θέμα είναι η ατεκνία των δύο πρωταγωνιστριών. Στο Ευαίσθητη ισορροπία οι δύο ηρωίδες έχουν συμβιβαστεί σε απονεκρωμένους γάμους και τέλος, στο έργο Η Γίδα, η κεντρική ηρωίδα αποκαλύπτει την σοκαριστική προδοσία του συζύγου της. Μέσα από τα έργα του Άλμπι τα έμφυλα στερεότυπα, όπως είναι η εικόνα της παραδοσιακής Αμερικανίδας συζύγου, παρουσιάζονται γεμάτα ρωγμές και αμφισβητούνται, καθώς οι πρωταγωνίστριες του, όλες πολύπλοκες και πολυδιάστατες, στην προσπάθεια τους να κάνουν τον γάμο τους να πετύχει, θυσιάζουν την προσωπική τους ευτυχία, αναδεικνύοντας την φαυλότητα του «Αμερικανικού ονείρου».