Η γεωοικονομία της Γερμανίας στα κράτη του Visegrad και την Ελλάδα, από την επανένωσή της εως σήμερα

Abstract

Μετά τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου οι διεθνείς συγκυρίες επέβαλαν στο κράτος της δυτικής Γερμανίας να απορρίψει κάθε δεσμό με το μιλιταριστικό παρελθόν του και να στραφεί στην απόκτηση διεθνούς επιρροής μέσω της γεωοικονομίας. Τη χρήση δηλαδή της οικονομίας ως μοχλού για την επίτευξη στόχων της εξωτερικής πολιτικής. Μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1990, η χώρα όχι μόνο παρέμεινε μία κατεξοχήν γεωοικονομική δύναμη, αλλά αύξησε έτι περαιτέρω την γεωοικονομική της ισχύ, εκμεταλλευόμενη αφενός τις οικονομικές προοπτικές που δημιούργησε η συνθήκη του Μάαστριχτ, αφετέρου το κενό ισχύος που δημιούργησε η πτώση της ΕΣΣΔ στην Ανατολική Ευρώπη πρωτίστως στις γειτονικές χώρες που στελέχωσαν την ομάδα του Visegrad. Από τη δεκαετία του 1990 έως σήμερα μεγάλο μέρος της γεωοικονομικής πολιτικής της Γερμανίας στράφηκε προς δύο κατευθύνσεις. Αφενός προς τα κράτη του Visegrad, αφετέρου προς την Ελλάδα. Δεδομένου ότι η Ελλάδα και οι χώρες του Visegrad αποτελούσαν δύο εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις λόγω των ανόμοιων πολιτικών, πολιτισμικών και οικονομικών συνθηκών που επικρατούσαν ανάμεσα τους η Γερμανία προσάρμοσε τα γεωοικονομικά της εργαλεία στις ανάλογες συνθήκες που επικρατούσαν και στους ιδιαίτερους στόχους που επεδίωκε ανά περίπτωση.