Οι Ελληνοτουρκικές Σχέσεις κατά τη Διάρκεια της Ελληνικής Κρίσης Χρέους: Το Δίλημμα Ασφάλειας Υπό το Πρίσμα της "Θεωρίας Επίθεση-Άμυνα

Abstract

Η οριοθέτηση τω ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι πολύπλοκη. Ένα πλέγμα ιστορικών διαφορών, αντικρουόμενων κυριαρχικών δικαιωμάτων, «αμφιβολίας» και ιστορικού συγκρούσεων διαμορφώνουν ένα δαιδαλώδες πλαίσιο μελέτης. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη του διλήμματος ασφαλείας στις σχέσεις των δύο χωρών και η αξιοποίηση της offence – defense theory για την βαθύτερη κατανόησή του, λαμβάνοντας υπόψη το σύγχρονο διεθνοποιημένο πολιτικό περιβάλλον και την παγκοσμιοποίηση των οικονομιών. Ιδιαίτερο σημείο αποτελεί η αποτύπωση τυχόν διαφοροποιήσεων που προέκυψαν μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, γεγονός που επέφερε σημαντικές μεταβολές σε οικονομικό– αμυντικό – πολιτικό επίπεδο στη χώρα. Τα σημαντικότερα εκ των αποτελεσμάτων αναδεικνύουν την απουσία του διλήμματος ασφαλείας όταν εξετάζονται οι συνολικές αμυντικές δαπάνες των δύο χωρών. Αντίθετα όταν εφαρμόζεται η offence – defense theory (εξοπλιστικές δαπάνες) το δίλημμα ασφαλείας εμφανίζεται να υφίσταται για την περίοδο 1996-2007. Η Τουρκία έχει συσχετίσει την άμυνα της με τη μεγέθυνση της οικονομίας της, αλλά παράλληλα και με τις εσωτερικές της εξελίξεις στον τομέα του εκδημοκρατισμού. Αντίθετα, η Ελλάδα δεν παρουσιάσει στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις των αμυντικών μεγεθών της, ούτε με την οικονομία της, ούτε με τους δείκτες εκδημοκρατισμού.