Η μετεξέλιξη της πόλης της Σπάρτης από την υστερορωμαϊκή στη βυζαντινή περίοδο. Η ανάδειξη και διαχείρισή της

Abstract

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται στο πρώτο μέρος τον μετασχηματισμό της πόλης της Σπάρτης από τη ρωμαϊκή περίοδο στη βυζαντινή εποχή και στο δεύτερο την ανάδειξη και διαχείριση των μνημείων της. Το πρώτο μέρος εστιάζει στα στοιχεία εκείνα που σηματοδοτούν τη μετεξέλιξη της πόλης, όπως αυτή διαφαίνεται μέσα από τα μνημεία και τα αρχαιολογικά δεδομένα, ενώ παράλληλα γίνεται αντιπαραβολή και με τις γραπτές πηγές της εκάστοτε εποχής. Έτσι, αφενός παρουσιάζεται το δίπολο παγανισμού – χριστιανισμού και σκιαγραφείται η επικράτηση του χριστιανισμού και η επίδρασή του στη φυσιογνωμία της πόλης, και αφετέρου περιγράφεται, κατά το δυνατόν, ο αστικός χώρος και οι αλλαγές που επέρχονται στο μνημειακό περιβάλλον της Σπάρτης. Τα χρονικά όρια της εργασίας εκτείνονται από την ύστερη ρωμαϊκή περίοδο (3ος αιώνας) έως τους μεταβατικούς χρόνους (7ος - 8ος αιώνας), ενώ γίνεται σύντομη μνεία και στη μεσοβυζαντινή πόλη. Το δεύτερο μέρος -δεδομένης της διαχρονικής κατοίκησης της Σπάρτης από την αρχαιότητα έως και σήμερα, καθώς και της σημαίνουσας θέσης της στο ιστορικό γίγνεσθαι της Ελλάδας- παρουσιάζει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πόλης και πώς αυτά επηρεάζουν τον τρόπο διαχείρισης των μνημείων, όπως και τη διαμόρφωση της εικόνας της σύγχρονης πόλης. Παράλληλα, λαμβάνοντας υπόψη την ποιοτική αξία των μνημείων, προβάλλεται η αναγκαιότητα να χρησιμοποιηθεί το πολιτιστικό απόθεμα της Σπάρτης, προκειμένου αυτή να καταστεί ελκυστική και ανταγωνιστική μέσα από σύγχρονες πρακτικές προβολής των πόλεων -όπως το city branding-, με απώτερο στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των χρηστών της πόλης, υπό το πρίσμα της αειφόρου ανάπτυξης.