Οι απόψεις εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για τα οφέλη της ενασχόλησης με τις πολεμικές τέχνες, παιδιών με ΔΕΠ-Υ

Abstract

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη θεωρητική και εμπειρική διερεύνηση των απόψεων και των τοποθετήσεων των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για τα οφέλη της ενασχόλησης με τις πολεμικές τέχνες, παιδιών με τη Διαταραχή της Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας, μέσα από τη διεξαγωγή μιας πρωτογενούς ποιοτικής έρευνας σε δείγμα τριών εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας, και δυο της δευτεροβάθμιας αγωγής και εκπαίδευσης. Οι συνεντεύξεις που έλαβαν χώρα αποκάλυψαν τα αναρίθμητα οφέλη που προκύπτουν, για τα παιδιά με την οικεία νευροαναπτυξιακή διαταραχή, μέσα από το λόγο των εκπαιδευτικών. Οι ίδιοι εκπαιδευτικοί αποκαλύπτουν τις σημαντικές βελτιώσεις στην πειθαρχία και τον αυτοέλεγχο, χαρακτηριστικά που θεωρούν απαραίτητα για τη διαχείριση της ΔΕΠ – Υ. Μέσα από τις πειθαρχικές τεχνικές και ρουτίνες των πολεμικών τεχνών, τα παιδιά φαίνεται να αναπτύσσουν μεγαλύτερη ικανότητα συγκέντρωσης και παρακολούθησης οδηγιών, κάτι που μεταφράζεται σε καλύτερες ακαδημαϊκές επιδόσεις και συμπεριφορά στην τάξη. Επιπλέον, οι εκπαιδευτικοί επεσήμαναν ότι οι πολεμικές τέχνες προάγουν την ανάπτυξη κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων. Οι δραστηριότητες και η ιεραρχική δομή που είναι εγγενής στις πολεμικές τέχνες, προάγουν τον αμοιβαίο σεβασμό, τη συνεργασία και την ενσυναίσθηση, ψυχοκοινωνικά χαρακτηριστικά ωφέλιμα για παιδιά με ΔΕΠ – Υ, που συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες σε αυτούς τους τομείς. Μια συμπληρωματική αξιοσημείωτη πτυχή που αναφέρουν οι εκπαιδευτικοί, είναι η αύξηση της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης. Αυτή η θετική ενίσχυση συμβάλλει σε μια πιο θετική εικόνα του εαυτού και σε καλύτερη διάθεση για αντιμετώπιση προκλήσεων εντός κι εκτός του σχολείου.