Η Διακυβέρνηση των Μητροπολιτικών Περιοχών – Διεθνείς καλές πρακτικές στη διαχείριση των μητροπολιτικών περιοχών

Abstract

Οι μητροπολιτικές περιοχές αποτέλεσαν από τη δεκαετία του ’60 πεδίο έρευνας και άσκησης αναπτυξιακής πολιτικής. Ωστόσο, το ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια, έχει ενισχυθεί. Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ιδιαίτερο βάρος και τη δυναμική τους, αλλά κυρίως στη θέση που κατέχουν στο παγκόσμιο ανταγωνιστικό περιβάλλον. Ο ενισχυμένος ρόλος των μητροπολιτικών περιοχών συντέλεσε στην ανάλυση, τον καθορισμό και την υποστήριξη στρατηγικών και πολιτικών, σε μητροπολιτικό επίπεδο. Ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας «μητροπολιτική περιοχή» δεν περιορίζεται πλέον σε αυστηρά πληθυσμιακά κριτήρια, καθώς το σύστημα καθορισμού τους είναι πολυπαραγοντικό. Την ίδια στιγμή, η συζήτηση για τις μητροπολιτικές περιοχές στην Ελλάδα φαίνεται ότι βρίσκεται σε τέλμα. Ο Νόμος του «Καλλικράτη», υπήρξε άτολμος, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει σχεδόν καμία ουσιαστική αναφορά ή μελέτη για την οργάνωση και τη διακυβέρνηση των μητροπόλεων της Ελλάδας. Το παρόν κείμενο προσπαθεί να διερευνήσει το κατά πόσο είναι εφικτό να αναφερόμαστε σε μητροπολιτικές περιοχές στην Ελλάδα και να εξετάσει τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στα διοικητικά όρια των μητροπολιτικών περιοχών και τη λειτουργική τους περιοχή. Τέλος αντλώντας παραδείγματα από τη διεθνή εμπειρία επιδιώκει να παρουσιάσει, υπό μορφή συμπερασμάτων, κάποιες προτάσεις και πολιτικές που μπορούν να ληφθούν υπόψη, ώστε οι ελληνικές μητροπολιτικές περιοχές να ανταποκριθούν στο ευρύτερο ανταγωνιστικό τους περιβάλλον.