Η συλλογική επάρκεια των εκπαιδευτικών (ΠΕ 70 - ΠΕ 11): Η περίπτωση των σχολικών μονάδων Α/θμιας εκπαίδευσης του Ν. Αργολίδας

Abstract

Η εκπαιδευτική επάρκεια, η επαγγελματική ανάπτυξη και η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, θεωρούνται σήμερα σημαντικές παράμετροι ενίσχυσης και αναβάθμισης της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος. Η συλλογική επάρκεια αναφέρεται στην ποιότητα της ομάδας στην οποία κάθε μέλος έχει κάτι σημαντικό να συνεισφέρει προκειμένου να βοηθήσει στην επίτευξη του απώτερου κοινού στόχου. Εκπαιδευτικοί και σχολεία με υψηλότερα επίπεδα επάρκειας, έχουν την τάση να δοκιμάζουν νέες διδακτικές και στρατηγικές διαχείρισης, αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα εργασιακής ικανοποίησης, καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια και κινητοποιούνται περισσότερο λαμβάνοντας επιπλέον ρόλους στα σχολεία τους. Η συλλογική εκπαιδευτική επάρκεια σχετίζεται με την διδακτική εμπειρία, την επιμόρφωση, την διαχείριση της τάξης, την αύξηση της παρακίνησης των μαθητών, την εργασιακή ικανοποίηση και την επαγγελματική εξουθένωση. Σκοπός της έρευνας είναι να εξεταστεί η σχέση της συλλογικής επάρκειας των εκπαιδευτικών του Ν. Αργολίδας σε σχέση με οργανωσιακούς παράγοντες και η επίδρασή της στην επίτευξη των μαθητών. Θα διερευνηθούν οι παράγοντες που καθορίζουν το επίπεδό της, με ευρύτερο στόχο να καταγραφεί το κατά πόσο ένας επαρκής σύλλογος εκπαιδευτικών παράγει ποιοτικό εκπαιδευτικό έργο, όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται και με όσο το δυνατόν μεγιστοποιημένη επίδραση στους μαθητές.