Η Ιδιωτικοποίηση του πολέμου: Ιδιωτικές Στρατιωτικές και Ασφάλειας Εταιρίες με συμβόλαια για σύγχρονες πολεμικές συγκρούσεις, ανθρωπιστικές αποστολές και επιχειρήσεις διαφύλαξης της ειρήνης των Ηνωμένων Εθνών

Abstract

Η χρήση ιδιωτικών στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων σε διακρατικές και πολυεθνικές αποστολές αυξήθηκε σημαντικά τόσο σε αριθμούς όσο και ως προς το εύρος των δραστηριοτήτων τους. Μία από τις πιο σημαντικές και εκτεταμένες περιπτώσεις χρήσης τους παρουσιάστηκε σε Ιράκ και Αφγανιστάν, όπου κάλυψαν το μεγαλύτερο ποσοστό αναγκών ασφαλείας τόσο για λογαριασμό της κυβέρνησης και κρατικών οργανισμών, όσο και για πολυεθνικές εταιρίες, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις(ΜΚΟ) και ανθρωπιστικές οργανώσεις (ΑΟ). Στο Ιράκ ο αριθμός των αμερικανικών ιδιωτικών εταιρειών ασφαλείας την περίοδο ανάμεσα στο 2007 και το 2010, αυξήθηκε από 5.481 σε 13.232 . Στο Αφγανιστάν ο αντίστοιχος επίσημος αριθμός από 4.000 τον Μάρτιο 2009 έφτασε σε 16.000 το 2010. Οι ανεπίσημες μετρήσεις για Ιράκ και Αφγανιστάν αντίστοιχα έφθασαν σε 30.000 και 24.000 . Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) , διεθνείς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και ανθρωπιστικές οργανώσεις εντατικά προσλαμβάνουν ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρίες και εταιρίες ασφαλείας, εκχωρώντας τους την ευθύνη για την πλειοψηφία πλέον των υπηρεσιών τους. Η αιτιολόγηση της πρόσληψης τους ανάγεται στην προστασία ειρηνευτικών και αναπτυξιακών αποστολών και εγκαταστάσεων σε περιβάλλοντα κρατών με αυξημένους κινδύνους. Οι υποστηρικτές τους αναδεικνύουν τα οφέλη τόσο σε οικονομικούς πόρους όσο και στην ταχύτητα και ευελιξία που προσφέρουν. Πολλοί παρατηρητές ωστόσο έχουν εγείρει σοβαρά ερωτήματα έλλειψης κανονιστικού και εποπτικού πλαισίου για τις εταιρίες αυτές με πιο σημαντικό θέμα την έλλειψη συγκεκριμένου εθνικού και διεθνούς νομικού περιβάλλοντος για τις δραστηριότητές τους. Τα θέματα αυτά, ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζουν τη διεθνή ασφάλεια, καθώς και οι τρόποι επίλυσής τους θα μας απασχολήσουν στην παρούσα εργασία.