Η σημαντικότητα της ΕΕ μέσα από τα προγράμματα ΕΣΠΑ και ο ρόλος των τουριστικών προγραμμάτων στο ΑΕΠ της χώρας

Abstract

Το 2008 η Ελλάδα πέρασε στο κατώφλι της «οικονομικής κρίσης», της αυξανόμενης ανεργίας, της μείωσης των πραγματικών εισοδημάτων . Το Φεβρουάριο του 2011 της επιβλήθηκαν τα μνημόνια. Απαξιωμένη οικονομικά επειδή η Ελλάδα ήταν ανεπαρκής στην τεχνολογική καινοτομία, στην παραγωγικότητα και στις διεθνείς αγορές, δεν θα αργήσει να μετεξελιχθεί σ’ ένα ελκυστικό τουριστικό προορισμό προς το 2017. Το 2018, οι επενδύσεις στην ελληνική τουριστική αγορά παρουσιάζουν θεαματική αύξηση. Συγκεκριμένα, κατά την τελευταία τετραετία υλοποιήθηκαν περισσότερα από 400 επενδυτικά σχέδια σε ξενοδοχεία 4 και 5 αστέρων, ειδικές τουριστικές υποδομές (σύνθετα τουριστικά καταλύματα, συνεδριακά κέντρα, εγκαταστάσεις ιαματικού τουρισμού, ορειβατικά καταφύγια, χιονοδρομικά κέντρα, κλπ.), προσθέτοντας 55.000 νέες κλίνες στο ξενοδοχειακό δυναμικό της χώρας, 30.000 εκ των οποίων ανήκουν σε ξενοδοχεία των υψηλών κατηγοριών. Παράλληλα, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στον τουρισμό στηρίχθηκαν με προγράμματα ενίσχυσης άνω των 800 εκατ. ευρώ μέσω του ΕΣΠΑ. Το 50% των προτάσεων που υποβλήθηκαν στον αναπτυξιακό νόμο σχετίζονταν με επενδύσεις στον τομέα του τουρισμού (Τζιάλλας, 2019). Με την αύξηση της τουριστικής ζήτησης και της επισκεψιμότητας, διαμορφώθηκαν νέες πηγές εσόδων, νέα επιχειρηματικότητα και κυρίως νέες θέσεις εργασίας. Με ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας το 2019, ο τουρισμός αναδεικνύεται σε βασικό πυλώνα ενίσχυσης της απασχόλησης. Η στρατηγική που υλοποιήθηκε έδωσε πνοή σε όλη την Ελλάδα και αναγνωρίστηκε ως πρότυπο βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών και άλλους διεθνείς φορείς (WTTC, ΟΟΣΑ). Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στο πως με την ορθή κατανομή της χρηματοδότησης και το στρατηγικό σχεδιασμό, ένας κλάδος μπορεί να μεταβληθεί σε κινητήριο μοχλό και δύναμη μιας χώρας.