Μελέτη Καταθλιπτικής Συμπτωματολογίας σε Γονείς Παιδιών με Κινητικές Αναπηρίες

Abstract

Στα παιδιά με κινητικά προβλήματα κάθε μέρα αρχίζει και τελειώνει με θεραπεία, η οποία ενσωματώνεται τόσο στη ζωή του παιδιού όσο και στη ζωή των γονέων και ολόκληρης της οικογένειας με αποτέλεσμα η ζωή του παιδιού γίνεται θεραποκεντρική. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη στέρηση της οικογενειακής ζωής, τόσο από τους γονείς όσο και από τα παιδιά, και το μόνιμο άγχος της πραγμάτωσης των θεραπευτικών στόχων. Έντονο άγχος λοιπόν και ενοχές αισθάνονται οι γονείς οι οποίοι πολλές φορές πιστεύουν ότι οι δικές τους προσπάθειες δεν είναι αρκετές. Σε περίπτωση επιδείνωσης ή στασιμότητας της κατάστασης του παιδιού αυξάνονται οι ενοχές τους και πολλοί γονείς εμφανίζουν συμπτώματα αγχώδους διαταραχής και κατάθλιψης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει, τη συχνότητα ανάπτυξης κατάθλιψης σε γονείς παιδιών με κινητικές αναπηρίες αναφορικά με τη παραγοντική δομή της κλίμακας ερωτηματολογίου του Beck – II, το οποίο προτείνει δυο παράγοντες οι οποίοι αντιστοιχούν σε διαφορετικές εκφάνσεις της κατάθλιψης. Συγκεκριμένα, ο πρώτος παράγοντας θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει τη σωματική και συναισθηματική διάσταση της αυτό - αναφερόμενης κατάθλιψης και ο δεύτερος παράγοντας θεωρείται, ότι αντανακλά τη γνωστική διάσπαση της καταθλιπτικής συμπτωματολογίας. Ως περίπτωση μελέτης και για τη συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε πρωτογενής έρευνα και το δείγμα αποτέλεσαν γονείς κινητικά ανάπηρων παιδιών του ιδιωτικού υποστηρικτικού κέντρου αποκατάστασης παίδων «ΘΕΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ» κατά το χρονικό διάστημα από 1/7/2015 έως 31/8/2015 (Ν=126). Ο σχεδιασμός είναι διερευνητικός, περιγραφικός. Προκειμένου να ολοκληρωθεί η παρούσα μελέτη, διενεργήθηκε αρχικά μία περιγραφική βιβλιογραφική αναζήτηση. Ως προς το ερευνητικό σκέλος της εργασίας, για τη συλλογή των δομένων πραγματοποιήθηκε πρωτογενής έρευνα με σκοπό να διερευνήσει τη συχνότητα αλλά και τη μορφή ανάπτυξης κατάθλιψης σε γονείς παιδιών με κινητικές αναπηρίες, μέσω του ερωτηματολογίου του Beck – II, στο οποίο τέθηκε η κατώτατη κρίσιμη τιμή της κλίμακας που αποτελεί ένδειξη καταθλιπτικής διάθεσης των γονέων του δείγματος, συνεκτιμώντας με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια και ευαισθησία των παρακάτω τιμών: Κλίμακα (0 – 9 δεν υπάρχει κατάθλιψη, (10 – 18) ήπια μορφή κατάθλιψης, (19 – 29) μέτρια μορφή κατάθλιψης, (30 – 63) σοβαρή μορφή κατάθλιψης, 63 και άνω πολύ σοβαρή μορφή κατάθλιψης. Για την καλύτερη μελέτη των στοιχείων της έρευνας και την καλύτερη ανάλυση των ευρημάτων της, χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο IBM – SPSS Statistics v.22.0 έκδοση για Windows. Σε όλες τις αναλύσεις τέθηκε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας 5% (p=0,05). Από τη στατιστική ανάλυση προέκυψε ότι, όσον αφορά τη συχνότητα κατάθλιψης των γονέων με κινητικά ανάπηρα τέκνα του ιδιωτικού υποστηρικτικού κέντρου αποκατάστασης παίδων «ΘΕΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ», στο μεγαλύτερο ποσοστό φάνηκε να παρουσιάζει, μέτρια έως σοβαρή μορφή κατάθλιψης με κατανομή 85,7% του συνόλου του δείγματος. Διαπιστώνεται λοιπόν ότι, οι γονείς με κινητικά ανάπηρα παιδιά πράγματι βιώνουν μια από τις πιο στρεσογόνες εμπειρίες που η οικογένεια μπορεί να αντέξει και οι γονικές αντιδράσεις στην συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι το παιδί τους είναι διαφορετικό, περιλαμβάνουν σοκ, ενοχή, θυμό, θλίψη και άγχος που οδηγούν σε μεγάλο ποσοστό από μέτρια έως σοβαρή μορφή κατάθλιψης.